่ที่แห่งนี้ ฉินจิ้นยกจอกสุราหยกขึ้น แย้มพระสรวลตรัส “เชิญขุนนางทุกท่านมาดื่มจอกนี้พร้อมข้า!”
เหล่าข้าราชบริพารทั้งหลายใช้สองมือประคองจอกสุราขึ้น ให้ความสำคัญกว่าสิ่งใด ขืนมีผู้ใดทำจอกสุราพระราชทานหก อาจจะมีจุดจบที่หัวหลุดจากบ่าก็เป็นได้
และในตอนนี้เอง มหาดเล็กด้านนอกก็รายงานเสียงดัง “องค์หญิงฉินอินเสด็จ! ผู้บัญชาการเฟิงจี้สิงมาถึงแล้ว! องค์หญิงถังเสี่ยวซีเสด็จ! แล้วยังมีเจ้าเด็กน้อย เจ้าเป็นใคร เข้าไปไม่ได้ องครักษ์อวี้หลิน จับตัวเขาไว้…”
“องครักษ์อวี้หลินจงถอยไปให้หมด นี่เป็นสหายของข้า!” เสียงของฉินอินดังมา
ฉินจิ้นอดไม่ได้ที่จะวางจอกสุราลง มีสีหน้าจนใจ สำหรับบุตรีผู้นี้เขาทั้งรักทั้งเกลียด รักในความงดงามและเก่งกาจของนาง และเกลียดความดุร้ายและเอาแต่ใจของนาง แต่บางทีอาจจะรักอยู่เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เกลียดเพียงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น นี่ก็คือความรักที่บิดามีต่อบุตร เขาเงยหน้าขึ้นแล้วรับสั่ง “ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ ทหาร จัดที่ประทับให้องค์หญิงฉินอิน”
ฉินอินสวมเสื้อคลุมของตระกูลฉินเข้ามาในพระตำหนัก แล้วแย้มพระสรวล “เสด็จพ่อ!”
เสียงไพเราะและอ่อนหวานทำให้ความโกรธของฉินจิ้นมลายหายไปทันที จึงตรัสอย่างมีพระอารมณ์ดี “เสี่ยวอิน เจ้าเป็นอะไรอีกหรือ โตจนอายุยี่สิบแล้ว ยังไม่รู้จักทำตัวภูมิฐาน เจ้าเป็นถึงรัชทายาท! เฟิงจี้สิง เจ้าว่ามา องค์หญิงคิดจะทำสิ่งใดอีก”
เฟิงจี้สิงประสานหมัดคารวะ “ฝ่าบา
