ูดชัดถ้อยชัดคำ “ข้าสามารถรักษาเจ้าได้!”
“อาอวี่ เจ้าอย่าได้ล้อเล่น” เหลยหงที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้น “เอ็นมังกรคือรากฐานของผู้ฝึกยุทธ์ หากถูกตัดขาดแล้วก็ยากที่จะช่วยเหลือ ยิ่งไปกว่านั้นเอ็นมังกรของจางเหว่ยมิได้ถูกตัดขาด แต่ถูกสับจนละเอียด!”
“ไม่ ท่านปู่เหลยหง ท่านต้องเชื่อข้า” แววตาของหลินมู่อวี่กระจ่างใสอย่างยิ่งยวด “จางเหว่ยเจ้าก็ต้องเชื่อข้า อย่ายอมแพ้ ข้าสามารถรักษาเอ็นมังกรของเจ้าได้อย่างแน่นอน ข้าจะทำให้มันฟื้นกลับคืนดังเดิม”
“หือ?” ถึงแม้จางเหว่ยจะไม่รู้ว่าหลินมู่อวี่กำลังคิดอะไรอยู่ แต่ก็พยักหน้าแล้วยิ้ม “เช่นนั้น…เช่นนั้นก็รบกวนท่านหลินจื้อแล้ว!”
เมื่อเดินพ้นประตูออกมา เหลยหงกล่าวตำหนิ “อาอวี่ แม้เจ้าอยากจะปลอบใจจางเหว่ย แต่ก็ไม่จำเป็นจะต้องพูดโกหกกระมัง”
“ไม่ขอรับ ข้าพูดจริง”
เหลยหงหันกลับมา สายตาแสดงให้เห็นถึงความสงสัย “เจ้าจะรักษาอาการบาดเจ็บสาหัสของจางเหว่ยได้อย่างไร”
“ท่านปู่เหลยหงเคยได้ยินชื่อโอสถ ‘ผงต่อเส้นเอ็น’ หรือไม่ขอรับ” หลินมู่อวี่ถามด้วยท่าทางที่จริงจัง
เหลยหงนิ่งตะลึงทันที เกอหยางที่อยู่ด้านข้างลูบเคราแล้วพูดว่า “ข้าได้ยินมาว่าในหอเก็บตำราของตำหนักเจ๋อเทียนเคยมีตำราเล่มหนึ่งบันทึกไว้ว่า มีโอสถระดับสิบชนิดหนึ่งเรียกว่าผงต่อเส้นเอ็น สามารถฟื้นคืนกระดูกและเส้นเอ็นได้ใหม่ แต่…แต่นี่ก็เป็นแค่ตำนานเท่านั้น เทพโอสถไม่ได้ปรากฏให้เห็นบนแผ่นดินนี้มาหลายร้อยปีแล้ว และยังจ
