าซีดเผือดทันที “หลินจื้อ เจ้าอย่าได้กล่าวหาข้ามั่วๆ เชียวนะ!”
เหลยหงเอ่ยเสียงเรียบ “คนของสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงใกล้จะมาถึงแล้ว เรื่องนี้จะเป็นอย่างไรอีกเดี๋ยวก็จะรู้เอง โอวหยางชิวเจ้าไม่ต้องกังวล หากเจ้าเจตนาฆ่าคนจริงละก็ ข้าจะต้องกำจัดเจ้าอย่างแน่นอน หากเจ้าไม่ได้ฆ่าคน ข้าก็จะไม่ปรักปรำเจ้าเช่นกัน!”
“หลินจื้อ ไอ้คนชั่วช้า เจ้าคิดจะฆ่าข้าใช่หรือไม่!” แววตาของโอวหยางชิวเต็มไปด้วยโทสะ
หลินมู่อวี่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่จ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา
แต่เจิ้งฟางกลับจ้องหลินมู่อวี่และจางเหว่ยด้วยสายตาเย็นชา อดที่จะยิ้มเยาะไม่ได้ “หลินจื้อกับใต้เท้าจางเหว่ยน่าเกรงขามจังเสียเหลือเกิน แม้แต่งานของสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงก็ยังแย่งไปทำ วิหารศักดิ์สิทธิ์ของเราสร้างผู้มากความสามารถจริงๆ เพื่อที่จะทำร้ายคนกันเองแล้ว ถึงกับไม่เลือกวิธี โอวหยางชิวเป็นคนของจวนเสินโหว ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงจะทำอะไรเขาได้!”
เหลยหงเอ่ยเสียงเย็นชา “ท่านอ๋องน้อย จะทำอะไรต้องเหลือทางถอยไว้บ้าง อย่าปิดทางจนหมด!”
เจิ้งฟางเลิกคิ้ว “เหลยหง อย่าคิดว่าท่านเป็นองครักษ์อวี้หลินชุดขาวแล้วข้าจะกลัว ถ้าพวกท่านกล้าลงมือกับโอวหยางชิว ก็ลองดูได้เลย พวกท่านรับผิดชอบไม่ไหวแน่!”
“งั้นหรือ เช่นนั้นก็จะคอยดูแล้วกัน” เหลยหงเผยรอยยิ้มบางๆ
……
ผ่านไปไม่นาน ทางสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงส่งคนสิบคน เจิ้งกู้เองก็มาด้วย เวลาสั้นๆ เพียงสิบน
