หว เจิ้งฟางบันดาลโทสะจึงสังหารพ่อแม่ของถั่วงอกน้อยเพื่อระบายความแค้นก็เป็นเรื่องที่ควรจะเดาได้ ต้องโทษความประมาทของข้า มิเช่นนั้นผู้เฒ่าทั้งสองคงอาจจะไม่ต้องโชคร้ายเช่นนี้”
“ไม่ เป็นข้าที่ประมาทถึงจะถูก” หลินมู่อวี่รู้สึกทรมานจนกำหมัดแน่น
จางเหว่ยมองหลินมู่อวี่ด้วยสายตาลุ่มลึก เอ่ยว่า “ใต้เท้าหลินจื้อ พ่อแม่ของถั่วงอกน้อยไม่ควรถูกสังหารอย่างอยุติธรรมเช่นนี้ ใช่ไหมท่าน ถึงแม้พวกเราจะแก้แค้นให้ถั่วงอกน้อยไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ควรจะแก้แค้นให้พ่อแม่ของเขา”
หลินมู่อวี่พยักหน้าเบาๆ “ผู้ที่สืบสวนคดีนี้เป็นใคร”
“สมาพันธ์นกกระจอกเพลิง”
จางเหว่ยเอ่ยเสียงเรียบ “สมาพันธ์นกกระจอกเพลิงดูแลทุกคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในเขตเมืองหลวงหลันเยี่ยนโดยเฉพาะ แต่สมาพันธ์นกกระจอกเพลิงอยู่ภายใต้กรมอาญา และเจ้ากรมอาญาก็เป็นเเขกประจำของจวนเสินโหว ดังนั้นหากจวนเสินโหวกดดัน สมาพันธ์นกกระจอกเพลิงคงจะสอบสวนไม่ได้อะไร ข้ายังได้ข่าวมาอีกว่า คนของสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงได้ยืนยันเบื้องต้นแล้วว่าบิดามารดาของถั่วงอกน้อยถูกโจรภูเขาฆ่าตาย เงินห้าร้อยเหรียญทองทำให้พวกเขาต้องตาย”
พูดไป จางเหว่ยก็ชกใส่กำแพง แล้วพูดขึ้น “พวกเขาตายเพราะถูกกระบี่แทงทะลุหลอดลม หลอดลมถูกปราณกระบี่ทำลายจนแหลก ผู้ที่ทำแบบนี้ได้ทั้งเมืองหลันเยี่ยนมีน้อยนับนิ้วได้ ไม่ใช่โอวหยางชิวแล้วจะเป็นใคร!”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว พวกเราไปพบผู้ดูแลอาวุโสเหลย
