อวานซืนกับเช้าวันนี้ นักปรุงโอสถหญิงของสมาพันธ์โอสถผู้หนึ่งมาหาท่าน แต่ว่าท่านไม่อยู่ นางจึงกลับไป และให้พวกเราบอกท่านว่าถ้าท่านกลับมาแล้วให้ไปหานางด้วย”
ต้องเป็นฉู่เหยาแน่ๆ หลินมู่อวี่อบอุ่นใจ ยิ้นตอบไปว่า “ขอบใจมาก!”
สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือเกอหยางและเหลยหงไม่ได้ลงโทษเขา อย่างไรเสียเมล็ดพันธุ์ชั้นดีแบบนี้ ผู้ดูแลทั้งสองต่างก็ต้องการบ่มเพาะปลูกฝัง โดยเฉพาะเมื่อเห็นประกายในแววตาของหลินมู่อวี่ พวกเขาทั้งสองก็รู้ว่าเจ้าเด็กนี่ออกไปไม่กี่วัน ฝีมือก็พัฒนาขึ้นมาก ตอนนี้ใกล้ถึงปราชญ์สงครามระดับห้าสิบเก้าแล้ว สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตนภาชั้นที่หนึ่งได้ทุกเมื่อ
หลังจากนำเหล็กทมิฬและของอื่นๆ ไปวางไว้ในห้องแล้ว เขาก็รีบรุดไปที่สมาพันธ์โอสถ
สมาพันธ์โอสถยังคงตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นยาจีนเช่นเคย ฉู่เหยาสวมเครื่องแบบนักปรุงโอสถหญิงสีขาวหิมะ ชุดขับรูปร่างสะโอดสะองของนางให้ชัดเจนยิ่งขึ้น พอนางเห็นหลินมู่อวี่ ก็รีบวิ่งออกมาจับมือของเขาไว้อย่างรวดเร็ว “อาอวี่ เจ้าออกไปหลายวันขนาดนั้น ไปทำอะไรมาหรือ”
“ไปเรียนกระบี่กับยอดฝีมือมาน่ะ!”
“เอ๋? งั้นทักษะกระบี่ของเจ้าก็ต้องรุดหน้ามากแล้วสินี่” ฉู่เหยาเอียงศีรษะยิ้มถาม
หลินมู่อวี่กำหมัดแน่น หัวเราะตอบอย่างมั่นใจ “ก็พอได้อยู่…”
ถ่อมตัวใช่เล่น
ฉู่เหยายิ้มขำ แล้วดึงมือหลินมู่อวี่ให้เดินเข้าไปด้านใน ก่อนเอ่ย “อาอวี่ ข้ามีเพื่อนคนหนึ่งอยากแนะนำให้เจ้ารู้จัก!”
“หา?
