กนั้นมาก
มหาสมุทรกว้างใหญ่รับแม่น้ำได้นับร้อยสาย พลังของผู้ที่มีจิตใจกว้างขวางนั้นจักเหนือไปอีกขั้น!
……
“ท่านหลินจื้อ!” คนรับใช้ผู้หนึ่งตะโกนเรียกจากที่ไกล ยิ้มพูดด้วยความเคารพ “ท่านผู้ดูแลอาวุโสเหลยหงให้ท่านไปพบที่วิหารขอรับ!”
“โอ้ ตกลง!”
หลินมู่อวี่ไม่กินข้าว ตรงไปที่โถงในวิหารทันที เห็นเหลยหงที่นั่งบนเก้าอี้ผู้ดูแลมาแต่ไกล เขาด้วยรอยยิ้ม “หลินจื้อ เจ้ามาแล้วรึ…ไปเถอะ ไปทดสอบดูหน่อยว่าพลังของเจ้าก้าวหน้าเพียงใด”
“ขอรับ!”
เขากระโดดลงไปยืนกลางแท่นโปร่งใส เปล่งเสียงเบาๆ แล้วปล่อยปราณออกมา ปราณไหลเข้าเครื่องมือที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าทันที ศิลาวิญญาณด้านข้างมีแสงจากพลังวิญญาณเด้งอย่างรวดเร็ว ยาวห้าสั้นเจ็ด
“ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบเจ็ด ไม่เลว ไม่เลว!” เหลยหงลูบเครา พูดยิ้มพอใจ “เอาล่ะ ไปเถอะ การฝึกช่วงเช้าจะเริ่มแล้ว ร่างกายของเจ้าคงฟื้นตัวแล้วใช่ไหม”
“ฟื้นตัวแล้วขอรับ ขอบคุณท่านปู่เหลยหงมาก!”
“ไปเถอะ!”
“ขอรับ!”
……
กินข้าวเสร็จ เป็นเวลาขานชื่อพอดี ตอนที่หลินมู่อวี่มาถึงโถงฝึกซ้อม กลุ่มผู้ช่วยฝึกก็เผยสีหน้ายิ้มแย้มออกมา “ท่านหลินจื้อมาแล้ว…ดีเหลือเกิน!”
หลังจากสร้างชีพจรใหม่ด้วยคัมภีร์หลอมกระดูกมังกรแล้ว บุคลิกท่าทางของหลินมู่อวี่ก็เปลี่ยนแปลงไป แม้ว่าเขาจะเป็นคนเข้าหาได้ง่าย แต่ความรู้สึกที่ทรงอำนาจนั้นกลับทำให้เหล่าผู้ช่วยฝึกรู้สึกยำเกรง
“หลินจื้อ เจ้าออกมาแล้วหรือ” ผู้ช่วยฝึกระดับดาวทองแดง
