ยฝึก ท่านมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด”“ข้าอยากขอพบท่านปู่เหลยหง”“ข้าจะไปรายงานให้”“ขอรับ!”ไม่นานนัก เหลยหงเดินหน้าตาง่วงนอนออกมาจากวิหาร แล้วยิ้มถาม “เป็นอะไรไปหรือ เจ้าหนุ่ม”หลินมู่อวี่เอ่ย “ข้าอยากจะเข้านิทราเพื่อฝึกพลังสามวัน เลยอยากให้ท่านปู่เหลยหงช่วยส่งคนมาคุ้มกันข้าที่หน้าห้องลับหน่อย ไม่เช่นนั้น…ข้าเกรงว่าศัตรูอาจมาทำร้ายข้าระหว่างที่เข้าสู่นิทราอยู่น่ะขอรับ”“หืม?” เหลยหงหรี่ตา “เจ้าเพิ่งใช้โอสถรวมจิตไปไม่ใช่หรือ ข้ารู้ฤทธิ์ของบุหงาน้ำแข็ง เจ้ายังจะหลับได้อีกหรือ”“ข้าหลับได้ก็แล้วกันน่า!” ดูท่าชวีฉู่จะไม่ได้พูดเรื่องฝันคืนสู่สูงสุดกับเหลยหง ก็ดีเหมือนกันเหลยหงพยักหน้า “ได้ สามวันนี้ข้าจะให้ผู้ดูแลเกอหยางเฝ้าอยู่ด้านนอกห้องลับตอนที่เจ้าฝึกบ่มก็แล้วกัน วางใจเถอะ ในวิหารไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้หรอก”“ขอบคุณท่านปู่เหลยหงมาก!”……กลับมาถึงห้องลับ คราวนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้ว หลินมู่อวี่หยิบฝันคืนสู่สูงสุดออกมา หนึ่งขวด เปิดฝาออกแล้วดมกลิ่น กลิ่นหอมหวานของดอกบัวเจ็ดสีก็ลอยเตะจมูก เขากระดกลงไปรวดเดียว วินาทีถัดมา ก็พลันรู้สึกศีรษะหนักอึ้ง ความง่วงแล่นเข้ามาที่สมอง เป็นไปตามคาด ฤทธิ์ของฝันคืนสู่สุงสุดนั้นแรงกว่าโอสถรวมจิตจริงๆ ด้วย บังคับให้ง่วงได้!การนอนหลับครั้งนี้ยาวนานมาก ในฝันราวกับว่าเขาได้ผ่านภัยพิบัติมามากมาย รู้สึกแสบร้อนไปทั้งร่าง เหมือนกระดูกลุกเป็นไฟ เปลวเพลิงที่แสบร้อนเหลือคณาแผดเผาทุ
