บทที่ 496 มรดกสืบทอด
สวรรค์แห่งความมิมี เหนือท้องทะเลเมฆซ้อนทับหลายชั้น
เพียงเห็น มู่ฉางเซิงสีหน้าเลื่อนลอย เขาจำได้ว่าธงหมื่นวิญญาณนั้นมิใช่ถูกใช้ไปแล้วในคราที่เขาสร้างสวรรค์แห่งความมิมีหรือไร? เหตุใดจึงยังมีวิญญาณธงอยู่ได้?
ไม่ถูก… ไม่ใช่วิญญาณธงโดยบริสุทธิ์… เป็นคนเป็นเข้าไปในธง? มิหนำซ้ำ เจ้ายังสร้างกายเนื้อใหม่ให้เขา คืนอิสระให้เขาอีก ใครเล่าจะมีน้ำใจปานนี้? ทายาทสืบต่อของข้าควรจะตกอยู่ในนิกายมารเจียงเป่ยสิ นิกายมารจะมีคนดีได้อย่างไร?
เพียงชั่วขณะเดียว ความคิดของมู่ฉางเซิงก็หมุนพลันรวดเร็ว
ในฐานะอดีตเจ้าของธงหมื่นวิญญาณรุ่นก่อน เขาศึกษาวิจัยวิญญาณธงมาเนิ่นนานอย่างล้ำลึก จึงมองปราดเดียวก็เห็นถึงสภาพผิดปกติของบรรพชนถิงโยวได้ทันที
แต่ก็ได้เพียงเท่านั้น
เขาแม้มองออกว่าบรรพชนถิงโยวเคยเป็นวิญญาณธงมาก่อน แต่ก็ไม่เห็นเลยว่ากระทั่งตอนนี้ บรรพชนถิงโยวยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของลวี่หยาง
เพราะนี่คือขอบเขตของคัมภีร์ร้อยชาติแล้ว
วิญญาณธงในมือของลวี่หยาง หลังผ่านการชำระล้างด้วยคัมภีร์ร้อยชาติก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง มิอาจเปรียบได้กับวิญญาณธงในความรับรู้ของมู่ฉางเซิงอีกต่อไป
ทว่าก็มิได้ทำให้มู่ฉางเซิงไม่เห็นคุณค่าบรรพชนถิงโยว
วิญญาณธง ดีแล้ว!
เมื่อเคยเป็นวิญญาณธง ก็ย่อมได้ใกล้ชิดกับสวรรค์แห่งความมิมีมาก่อน ความสำเร็จในการพิสูจน์สวรรค์แห่งความมิมี คงต้องเพิ่มขึ้นบ้างเป็นแน่
ครู่ถัดมา เขาก็
