ในการมองเห็นสิ่งต่างๆ ของตัวเองก็เพิ่มขึ้นมากทีเดียว แถมการได้ยินก็เพิ่มพูนขึ้นด้วย เสียงเดินของคนรับใช้จากที่ไกลๆ ก็ไม่รอดพ้นหูของเขา การหลอมกระดูกช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วย
เขาลุกขึ้นยืน ใช้เวลาเพียงสามวันก็สำเร็จวิชาขั้นที่หนึ่งของคัมภีร์หลอมกระดูกมังกร ลำดับต่อไปคือขั้นที่สอง—หลอมรวม!
แต่ว่า กระดูกมังกรของจริงคงจะหายากน่าดู
ช่วงเช้า หลินมู่อวี่ถึงได้รู้ว่าชวีฉู่ออกจากเมืองหลันเยี่ยนไปท่องยุทธภพอีกแล้ว ส่วนเหลยหง เกอหยางและคนอื่นๆ ก็ไม่รู้ว่าจะไปหากระดูกมังกรของจริงได้จากที่ใด ส่วนกระดูกมังกรเทียมมีขายอยู่ทั่วไป ร้านขายโอสถก็มีกระดูกมังกรกลดขาย แต่แน่นอนว่าจะใช้กระดูกมังกรเทียมแบบนี้มาหลอมรวมไม่ได้ เพราะคุณภาพที่ได้จะต่างกันมาก
ตอนกลางวัน คนรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “ท่านหลินจื้อ มีคนมาขอพบ เป็นองค์หญิงซีจากจวนชีไห่ขอรับ”
“อ้อ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ!”
เขารีบร้อนสวมรองเท้าวิ่งออกไป ที่นอกวิหารศักดิ์สิทธิ์ ถังเสี่ยวซียืนอยู่ใต้แสงอาทิตย์เพียงลำพัง ผมยาวปล่อยสยายอยู่ด้านหลัง ชุดกระโปรงสีแดงเพลิง มองเขาด้วยรอยยิ้มอันแสนสดใส “มู่มู่ ไม่เจอกันนานเลยนะ!”
“เสี่ยวซีวันนี้เจ้าว่างหรือ” เขายิ้มถาม
“ข้าว่างทุกวันนั่นแหละ วันนี้ต้องไปตำหนักเจ๋อเทียน พอดีทางผ่านเลยถือโอกาสแวะมาเยี่ยมเจ้าแค่นั้นแหละ!” นางเผยยิ้มอ่อนหวาน
หลินมู่อวี่พึมพำ “ตำหนักเจ๋อเทียนเหรอ แต่จากจวนเจ้าไปตำหนักเจ๋อเทียนไม่ต
