โชคดีที่มีคนคอยส่งอาหารสามมื้อมาให้ ดังนั้นการฝึกกลางแจ้งจึงลืมทุกอย่างหมดสิ้น ใจจดใจจ่อ แม้แต่ความเจ็บปวดที่เกิดจากการชำระไขกระดูกก็ราวกับจะหายไปด้วยจนเวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สาม ก็โคจรไปแล้วทั้งสิ้นหกครั้ง เหมือนกระดูกทั่วทั้งร่างกายเปลี่ยนไปหมดโดยสิ้นเชิงเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น หยดน้ำค้างจากยอดไม้หยดลงบนไหล่ของเขา หลินมู่อวี่อดยิ้มออกมาไม่ได้ กระทั่งความชัดเจนในการมองเห็นสิ่งต่างๆ ของตัวเองก็เพิ่มขึ้นมากทีเดียว แถมการได้ยินก็เพิ่มพูนขึ้นด้วย เสียงเดินของคนรับใช้จากที่ไกลๆ ก็ไม่รอดพ้นหูของเขา การหลอมกระดูกช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วยเขาลุกขึ้นยืน ใช้เวลาเพียงสามวันก็สำเร็จวิชาขั้นที่หนึ่งของคัมภีร์หลอมกระดูกมังกร ลำดับต่อไปคือขั้นที่สอง—หลอมรวม!แต่ว่า กระดูกมังกรของจริงคงจะหายากน่าดูช่วงเช้า หลินมู่อวี่ถึงได้รู้ว่าชวีฉู่ออกจากเมืองหลันเยี่ยนไปท่องยุทธภพอีกแล้ว ส่วนเหลยหง เกอหยางและคนอื่นๆ ก็ไม่รู้ว่าจะไปหากระดูกมังกรของจริงได้จากที่ใด ส่วนกระดูกมังกรเทียมมีขายอยู่ทั่วไป ร้านขายโอสถก็มีกระดูกมังกรกลดขาย แต่แน่นอนว่าจะใช้กระดูกมังกรเทียมแบบนี้มาหลอมรวมไม่ได้ เพราะคุณภาพที่ได้จะต่างกันมากตอนกลางวัน คนรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “ท่านหลินจื้อ มีคนมาขอพบ เป็นองค์หญิงซีจากจวนชีไห่ขอรับ”“อ้อ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ!”เขารีบร้อนสวมรองเท้าวิ่งออกไป ที่นอกวิหารศักดิ์สิทธิ์ ถังเสี่ยวซียืนอยู่ใต้แสงอาท
