ลัวหลินมู่อวี่เยือกเย็นผิดปกติ เขาหมุนตัวถอยหลังไปหลายก้าว แล้วแบมือเรียกวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าออกมา รวมถึงปราการเกล็ดมังกรและกระดองเต่าทมิฬ เพื่อเพิ่มการป้องกันขึ้นเป็นสองเท่า ทั้งยังดึงปราณแท้ออกมาจนเพียงพอ!“เปรี้ยง!”เสียงดังสนั่น คลื่นปราณระเบิดปะทุออกไปทุกทิศทุกทางฉินจื่อหลิงปิดตาไม่กล้ามอง แต่เมื่อลืมตาขึ้นกลับพบว่า ครูฝึกระดับดาวสีเงินผู้นั้นกระเด็นลอยออกไป แล้วร่วงสะบักสะบอมอยู่บนพื้น แต่หลินมู่อวี่กลับยืนตระหง่านไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้นเหมือนกับไม่เป็นอะไร“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ…ครูฝึกเหลยหยิ่ง ท่านเป็นอะไรไปน่ะ” กลุ่มครูฝึกที่อยู่โดยรอบเริ่มหัวเราะเยาะครูฝึกที่ชื่อเหลยหยิ่งอีกครั้งเหลยหยิ่งใบหน้าแดงก่ำ แต่หลังจากที่ได้สัมผัสก็รู้แล้วว่าเจ้าเด็กนี่แข็งแกร่งมากทีเดียว เขาฮึดฮัดแล้วสะบัดศีรษะเดินจากไประหว่างทางที่เดินกลับ ฉินจื่อหลิงเปรมปรีดิ์จนเกือบจะเต้นระบำออกมา“หลินจื้อ สะใจจริงๆ เลย ไม่รู้ว่าเจ้าเหลยหยิ่งหน้าลาจะโมโหขนาดไหน ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ผู้ช่วยฝึกหลายคนบาดเจ็บเพราะถูกวิญญาณยุทธ์หมีนั่นโจมตี วันนี้ถือว่าเจ้าช่วยแก้แค้นให้ผู้ช่วยฝึกทุกคนเลยทีเดียว!”ด้านหลินมู่อวี่ก็ยิ้มพลางพูดว่า “จื่อหลิง เจ้าก็ต้องรีบทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น มิเช่นนั้นก็จะต้องถูกซ้อมอยู่เช่นนี้”ฉินจื่อหลิงหน้าสลด เอ่ยว่า “เจ้าคิดว่าข้าไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นอย่างนั้นหรือ ตั้งแต่เล็กจนโตท่านพ่อก็บังคับให้ข้าฝึกยุทธ์อยู่ตลอดเวลา
