ย เป็นศูนย์กลางการเมืองและเศรษฐกิจของจักรวรรดิ แล้วยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ให้ความเคารพ ตลอดจนสมาพันธ์โอสถที่นักปรุงโอสถทุกคนใฝ่ฝันต่างก็อยู่ที่เมืองหลันเยี่ยน เห็นได้ว่าเมืองนี้เป็นเมืองที่สำคัญมากของจักรวรรดิเสียงฝีเท้าม้าดังเบาๆ ในที่สุดก่อนพลบค่ำหลินมู่อวี่และฉู่เหยาก็มาถึงเมืองหลันเยี่ยน หลินมู่อวี่หนวดเคราเฟิ้ม ส่วนฉู่เหยาก็ตัดผมสั้น หน้าตาไม่เหมือนกับคนในรูปบนประกาศจับที่ประตูเมืองแม้แต่นิดเดียว ยิ่งกว่านั้นผู้ที่มาด้วยกันยังเป็นทหารยศสูงแห่งกองกำลังรักษาพระองค์ ทหารผู้นี้มีนามว่า “หลัวเลี่ย” เป็นคนสนิทของเฟิงจี้สิงหลัวเลี่ยแต่งกายด้วยชุดทหารจักรวรรดิสีน้ำเงินเข้ม ยศทหารที่คอเสื้อปักดอกจื่ออินสีทองหนึ่งดอก และยังมีดาวอีกหนึ่งดวงด้วย นี่คือสัญลักษณ์ตำแหน่งผู้บังคับการทหารที่คุมกำลังหนึ่งพันนายของจักรวรรดิ (เชียนฟูจ่าง**)“ท่านแม่ทัพ!”ทหารเฝ้าประตูเมืองทำความเคารพหลัวเลี่ย จากนั้นมองหลินมู่อวี่และฉู่เหยา พูดขึ้น “สองท่านนี้ดูไม่เหมือนทหารของกองกำลังรักษาพระองค์ ท่านแม่ทัพ พวกเขาคือ?”น้ำเสียงหลัวเลี่ยราบเรียบ ไม่แสดงอาการโกรธเกรี้ยว “สองท่านนี้เป็นสหายของผู้บัญชาการเฟิง เพิ่งมาจากเมืองชีไห่ ต้องตรวจสอบด้วยหรือ”“อ่า ไม่ต้องขอรับ ในเมื่อเป็นแขกของผู้บัญชาการเฟิงก็ไม่ต้องแล้วขอรับ”นายทหารที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่นี้เป็นเพียงผู้บังคับการทหารกองร้อยเล็กๆ (ไป่ฟูจ่าง***) เป็
