อน…”
……
“ฟิ้ว ฟิ้ว!”
มีเสียงเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความมืด ตามมาด้วยเสียง “ตุบ ตุบ” ทหารองครักษ์ที่ยืนเวรยามนั้นค่อยๆ ล้มลงไป หน้าอกมีลูกธนูสีดำปักอยู่ แถมทั้งหมดยังเป็นธนูเหล็ก สุดยอดอาวุธสังหารระยะใกล้!
“มีผู้ร้าย!”
ไม่รู้ว่าใครตะโกนออกมา แต่เสียงในคืนที่หนาวเย็นนั้นก็ชะงักลงกะทันหัน ราวกับว่าถูกเชือดคอหอยทิ้ง
ในความมืดมีประกายแสงวูบผ่าน ถังเสี่ยวซีดีดตัวขึ้นอย่างระแวดระวัง วิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีปรากฏออกมา พร้อมกับจับกระบี่พร้อมฝักที่อยู่ข้างก้อนหินขึ้นมาป้องกัน “เคร้ง” เสียงโลหะกระทบกัน อีกฝ่ายใช้กระบี่ยาว ทั้งยังปิดหน้า เผยให้เห็นแค่ดวงตาไร้ความรู้สึกคู่นั้น เมื่อโจมตีพลาดก็รีบก้มตัวลงกวาดขาออกโจมตี
ถังเสี่ยวซีกัดฟันถามอย่างเกรี้ยวกราด “พวกเจ้าเป็นใคร ถึงกล้าลอบโจมตีคนขององค์หญิงเมืองชีไห่”
ขณะที่พูด นางก็ยกขาเรียวขาวดั่งหิมะขึ้นมา เปลวเพลิงวนอยู่รอบขา “กร็อบ” นางเตะขาที่วาดออกมาของนักฆ่าหัก และอาศัยพลังที่ไม่ธรรมดานี้เหยียบหน้าแข้งนักฆ่าหัก นักฆ่าไม่พูดไม่จาก็พลิกตัวใช้ดาบโจมตี แต่ถังเสี่ยวซีนั้นเร็วกว่ามาก แค่นางพลิกข้อมือฝักดาบก็หลุดออก เลือดสาดกระเซ็นออกมา นักฆ่าผู้นี้ถูกเชือดเข้าที่คอหอย
เสียงร้องดังขึ้นโดยรอบ องครักษ์สิบกว่านายเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ตะโกนเสียงดัง “คุ้มกันองค์หญิง! คุ้มกันองค์หญิง!”
แต่ธนูที่ซุ่มยิงนั้นทำให้องครักษ์ล้มลงอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียวทหารองครักษ์
