เกือบร้อยคนก็บาดเจ็บล้มตายไปเกือบแล้ว ลูกธนูเหล่านั้นเหมือนมีตา ไม่พุ่งเข้าใส่ถังเสี่ยวซี ราวกับตั้งใจที่จะไม่ยิงให้ถูกนาง
คนพวกนี้ต้องการจับเป็นตนเอง ถังเสี่ยวซีรู้แจ้งแจ่มชัด นางกางแขนออก จิ้งจอกอัคคีปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ แล้วกลายเป็นเปลวเพลิงกวาดทำลายไปทั่วบริเวณ นักฆ่าสี่คนร้องครวญครางล้มลงสิ้นใจทันที
“ตามข้ามาแล้วบุกออกไปพร้อมกัน!”
ถังเสี่ยวซีแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มองครักษ์ นำหน้าพาทุกคนพุ่งออกไปด้านนอก
……
“อย่าให้พวกมันหนีไปได้ จับเป็นองค์หญิงเมืองซีไห่!”
น้ำเสียงที่เย็นชาดังขึ้นมาจากด้านขวาของภูเขา ทำให้ถังเสี่ยวซีอดหวาดกลัวไม่ได้
ที่ด้านหลังของนางมีองครักษ์นายหนึ่งยกโล่ขึ้นมากันลูกธนูเอาไว้ไม่หยุด เขารวมพลังปราณแล้วตะโกนออกไป “พวกเจ้าเป็นใคร ทำไมต้องลอบโจมตีพวกเรา”
ท่ามกลางกลุ่มคน คนปิดหน้าคนหนึ่งหัวเราะออกมา “ใกล้จะตายอยู่แล้ว ไม่ต้องรู้มากนักหรอก!”
ถังเสี่ยวซีถามกลับอย่างเย็นชา “พวกเจ้าเป็นคนของโรงเตี๊ยมจอมยุทธ์งั้นหรือ”
“โอ้ สมแล้วที่เป็นถังเสี่ยวซีหญิงงามอันดับสองแห่งเมืองหลันเยี่ยน ชาญฉลาดไม่ธรรมดาเช่นนี้ ก็ไม่เสียแรงที่พวกข้ามาถึงที่นี่!” ท่ามกลางความมืด ก็มีเสียงหัวเราะแหลมประหลาดดังขึ้นมา “จับเป็นถังเสี่ยวซี รางวัลห้าแสนเหรียญทอง ส่วนพวกที่ไม่เกี่ยวข้อง ฆ่าทิ้งให้หมด พวกมันไม่มีค่าอะไร!”
คนชุดดำพร้อมกระบี่ในมืออย่างน้อยร้อยกว่าคนจู่โจมเข้ามาจากทุกทิศทาง
ถังเสี่ยวซีเส
