ียใจ มองกลุ่มองครักษ์ด้วยแววตาขอโทษ พูดเสียงสั่น “ข้าขอโทษ ข้าทำให้พวกเจ้าต้องมจบชีวิตที่นี่ เป็นความผิดข้าเอง ข้าไม่ควรออกมาตามลำพัง ข้าขอโทษ…”
แววตาขององครักษ์นายหนึ่งเป็นประกายเด็ดเดี่ยว พูดขึ้น “องค์หญิงซี นี่ไม่ใช่ความผิดของท่าน เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าพวกโรงเตี๊ยมจอมยุทธ์กล้าที่จะหมายหัวท่าน ช่างใจกล้านัก ขอแค่พวกเราฝ่าออกไปได้ ท่านอ๋องจะต้องเรียกรวมทหารนับพันนับหมื่นนายอย่างแน่นอน ทำลายโรงเตี๊ยมจอมยุทธ์ทุกแห่งบนแผ่นดินนี้! ไอ้บัดซบเอ๊ย แบบนี้ก่อการกบฏชัดๆ พวกเรา…”
เขาพูดยังไม่ทันจบ จู่ๆ คอก็ถูกคมธนูแทงทะลุ พูดต่อไม่ได้แล้ว และล้มตึงลงกับพื้น
องครักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มนี้มีพลังแค่ระดับขอบเขตปฐพีชั้นที่หนึ่งเท่านั้น รับมือกับจำนวนคนมากมายของโรงเตี๊ยมจอมยุทธ์ไม่ได้เลยสักนิด
“องค์หญิง พวกเราจะสกัดด้านหลังและคุ้มครองพระองค์ฝ่าออกไป จิ้งจอกอัคคีมีทักษะเพิ่มความเร็ว แล้วยิ่งอยู่ในป่าอีกด้วย พวกมันต้องไล่พระองค์ไม่ทันแน่นอน รีบไปพ่ะย่ะค่ะ!” องครักษ์นายหนึ่งยกโล่หนักแล้วบุกเข้าไป เขาหลบส่วนศีรษะอยู่หลังโล่ แต่บริเวณขานั้นถูกยิงนับครั้งไม่ถ้วน โงนเงนจนเกือบจะล้มไป แต่ก็ยังบุกเข้าไปต่อ
นอกจากนี้ยังมีองครักษ์อีกสิบกว่านายที่พุ่งเข้าไปเหมือนกัน พวกเขารู้ดีว่าต้องตาย แต่ว่าไม่มีวิธีอื่นแล้ว
……
ถังเสี่ยวซีนัยน์ตาแดงก่ำ รู้สึกผิดและคับแค้นใจ วิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีร้องจิ้ดๆ อยู่บนไหล่ของ
