ได้เลย คิดว่าจะหลอกพวกข้าได้งั้นหรือ”
ซ่งเหรินโท่วจับหอกขึ้นมาแล้วกล่าว “ข้าว่าเจ้าแค่อยากจะถ่วงเวลาเท่านั้นเอง เฟิงอี้เฉิงเป็นแม่ทัพชื่อดังแห่งยุค เป็นเสาหลักของจักรวรรดิ อาวุธของเขาจะมาอยู่ในมือกระจอกไร้ชื่ออย่างเจ้าได้อย่างไรกัน”
“จะเชื่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับท่าน อย่างไรก็ตามนี่คือของขวัญที่ติ่งอัคคีชวีฉู่ให้ข้าไว้ และติ่งอัคคีชวีฉู่นั้นก็เป็นเพื่อนสนิทของเฟิงอี้เฉิง” น้ำเสียงของหลินมู่อวี่ดังขึ้น ฟังแล้วดูทรงพลังมาก
ซ่งปาฝู่มีความลังเลใจอยู่บ้าง “เป็นอาวุธของเฟิงอี้เฉิงจริงๆ หรือ”
“แน่นอนอยู่แล้ว” หลินมู่อวี่ยิ้มน้อยๆ แล้วยกกระบี่ในมือข้างขวาขึ้นมา “กระบี่เล่มนี้มีชื่อว่าเหลียวหยวน เป็นกระบี่ของหนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์เย่เหลียง พวกท่านคงจะเคยได้ยินชื่อมาบ้าง”
ซ่งเหรินโท่วแววตาเย็นชา “เจ้าเด็กนี้สังหารเย่เหลียงไปจริงด้วย แล้วยังยึดม้าศึกและอาวุธของเขาอีกด้วย!”
ถึงแม้ว่าพี่น้องคู่นี้จะเป็นสองในเจ็ดเทพยุทธ์ แต่ก็เทียบไม่ได้กับตระกูลของเย่เหลียง เย่เหลียงเรียกได้ว่าร่ำรวยมหาศาล การจัดหากระบี่หลอมวิญญาณเหลียวหยวนสักเล่มนั้นไม่เป็นปัญหาเลย แต่ซ่งเหรินโท่วและซ่งปาฝู่นั้นเป็นชาวบ้านธรรมดา การจะมีกระบี่หลอมวิญญาณแบบนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ กระบี่ของพวกเขาดีสุดก็เป็นได้แค่กระบี่ชั้นดีเท่านั้น
“เป็นกระบี่เหลียวหยวนจริงๆ ด้วย” แววตาของซ่งปาฝู่ฉายความโลภ เขาเลียริมฝีปากแล้วยิ้มพูด “เดินย่ำจนร
