ี้เอง หมาป่าตัวที่เป็นจ่าฝูงก็กระโจนเข้ามาทางด้านหลังหลินมู่อวี่ราวกับสายฟ้า“กระดองเต่าทมิฬ!”หลินมู่อวี่ที่อยู่บนหลังม้าเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมาทันที น้ำเต้าสีแดงเข้มปรากฏขึ้น พลังเปลวเพลิงของกระดองเต่าทมิฬปรากฏขึ้นทันที “ปัง” จ่าฝูงที่กระโจนเข้ามากระดอนออกไป หลินมู่อวี่อาศัยจังหวะนี้ใช้พิฆาตอสนีบาตโจมตีใส่ศีรษะของจ่าฝูง“ฉัวะ!”เห็นเพียงรอยกระบี่วาดผ่านดวงตาของหมาป่าจ่าฝูง แทบจะฟันกะโหลกของมันจนแยกออกจากกัน เลือดเนื้อกระจัดกระจาย แต่พลังชีวิตของหมาป่าจ่าฝูงแข็งแกร่งเหลือคณา คิดไม่ถึงว่ามันยังแผดคำรามไล่ตามต่อได้แขนซ้ายมีพลังอุ่นๆ ไหลเข้ามา หลินมู่อวี่พลันยินดียิ่ง ความเย็นที่สิงหลันทิ้งไว้ถูกขับออกจากร่างกายหมดแล้วเขากางมือออก หยิบธนูแกะสลักขึ้นมา แล้วหันหลังกลับยิงธนูออกไปหนึ่งดอก พลังปราณแทรกอยู่ในลูกธนู “ฟิ้ว” ลูกธนูพุ่งใส่นัยน์ตาของหมาป่าจ่าฝูงราวกับดาวตก“โฮกกกกก…”ลูกธนูพุ่งใส่ดวงตาทะลุไปถึงสมอง คราวนี้หมาป่าจ่าฝูงจึงไล่ตามต่อไม่ได้แล้ว ร้องโหยหวนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้น คงต้องตายอย่างแน่นอนแล้วการตายของจ่าฝูง ทำให้หมาป่าวายุที่เหลือไม่กล้าไล่ตามต่อ ราวกับพวกมันค้นพบว่าคนสองคนตรงหน้ามีความน่ากลัวอย่างมาก หากยังไล่ตามต่อ บางทีชีวิตน้อยๆ ของตัวมันเองก็อาจรักษาไว้ไม่อยู่พวกเขาไม่กล้าหยุดฝีเท้า เดินทางขึ้นเหนือต่ออย่างรวดเร็วม้าวิ่งต่อไปอย่างบ้าคลั่งทั้งคืนไม่หยุด ไม่รู้ว่าห่างจากภูเขาจั๋
