งเข้ม ใบหน้าเป็นกังวล เร่งรีบมาตลอดทาง“องค์หญิง ทรงช้าหน่อยพ่ะย่ะค่ะ!”องครักษ์นายหนึ่งขี่ม้าขึ้นมาด้านหน้าแล้วกล่าว “เส้นทางขรุขระ ป่าล่ามังกรมีสัตว์ร้ายมากมายนัก ทรงอย่าบุกเข้าไปแบบนี้เลย ไม่เช่นนั้นไม่เพียงจะช่วยเจ้าเด็กที่ชื่อหลินมู่อวี่ไม่ได้แล้ว ยังจะเป็นการเอาชีวิตตนเองไปทิ้งแทนนะพ่ะย่ะค่ะ!”ใจของถังเสี่ยวซีสับสนร้อนรน อดที่จะปิดตาลงไม่ได้ นางไม่อยากจะคิดเลยว่าหากหลินมู่อวี่หนีไม่รอดจากการไล่สังหารของเจ็ดเทพยุทธ์ นางควรจะทำอย่างไรและในตอนนี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงนกร้องดังขึ้นมาจากท้องฟ้า นกตัวสีขาวตัวหนึ่งบินลงมาอย่างรวดเร็วองครักษ์รีบยกแขนขึ้น ดึงจดหมายจากขาด้านหนึ่งของนกตัวนั้น แล้วกล่าว “เป็นรายงานจากเมืองหยินซานพ่ะย่ะค่ะ”“มีข่าวคราวแล้วหรือ”ถังเสี่ยวซีไม่รอให้ทหารม้าไปดู แต่กลับแย่งจดหมายมาเอง และเห็นเพียงอักษรตัวเล็กสามบรรทัดบนนั้นหนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ กวานหยางที่ตามล่าหลินมู่อวี่ถูกสังหารแล้วหนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ เย่เหลียงที่ตามล่าหลินมู่อวี่ก็ถูกสังหารเช่นกันองค์หญิงโปรดวางพระทัย เขายังมีชีวิต
“อยากตายนักใช่ไหม!”
สิงหลันเห็นทหารสองนายถูกสังหาร ความอับอายแปรเปลื่ยนเป็นโทสะทันที แท่งน้ำแข็งออกมาจากหอกยาว รอบตัวเข้าสู่ความหนาวเหน็บ วิญญาณยุทธ์ของเขาคือสัตว์หิมะ วิชาที่เขาฝึกก็เป็นธาตุน้ำแข็งเช่นกัน ทำให้เขาดูเย็นชาและไม่น่าเข้าใกล้ และในตอนนี้ร่างของเขาแข็งตรงราวกับหอกเหล็กเย็นเฉี
