ยบเล่มหนึ่งพุ่งเข้าโจมตีหลินมู่อวี่
“ข้าจะทำลายมันซะ!”
หอกยาวในมือของเขาหมุนเป็นวงรุนแรง ก่อเป็นสายพลังทะลวงคล้ายก้นหอยที่ทรงพลัง “ปัง” เสียงกระแทกกับกระดองเต่าทมิฬ พลังแข็งแกร่งที่ทะลวงเข้ามาทำให้หลินมู่อวี่อดสั่นสะท้านไม่ได้ หลังจากนั้นกระดองเต่าทมิฬก็ถูกแทงทะลุ “ฉึก” ปลายหอกคมกริบแทงเข้าที่ไหล่ของเขา เลือดยังไม่ทันได้กระเซ็นออกมาก็ถูกกลายเป็นน้ำแข็งไปเสียแล้ว
พลังน้ำแข็งแข็งแกร่งเกินไป แขนซ้ายของหลินมู่อวี่สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวแล้ว
“พ่นพิษ!”
เขาตะโกนออกมา พื้นดินรอบๆ ตัวก็มีเถาวัลย์น้ำเต้าแทงทะลุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ล้อมสิงหลันที่ขี่ม้าอยู่ไว้ตรงกลาง สิงหลันเคยเจอกระบวนการโจมตีแบบนี้มาก่อน รีบยกหอกเหล็กมาขวางไว้ด้านหน้า แต่ไฉนเลยจะขวางพิษได้ “ฟู่ว” ดอกน้ำเต้าดังพ่นพิษสาดกระจายไปทั่วร่างของเขา ฤทธิ์กัดกร่อนของพิษ ทำให้ใบหน้าและหน้าอกของยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์สงครามระดับสี่สิบหกผู้นี้เละเปื่อยไปเรื่อยๆ เขาร้องโหยหวนและตกลงจากหลังม้า
ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็กระตุกบังเหียนม้า หันกลับมาและฉวยโอกาสนี้ตวัดกระบี่ คมกระบี่เหลียวหยวนเฉือนเข้าที่คอของสิงหลัน เลือดพุ่งออกมา กระเสือกกระสนอยู่สักพักจึงแน่นิ่งไป
สิงหลัน ตายแล้ว
ทหารรับจ้างที่เหลือตกตะลึงตาค้าง ควงดาบหมายจะเข้าโจมตี แต่กลับถูกมีดเสียงปีศาจสังหารตายไปอีกสองนาย หลินมู่อวี่ไม่กล้าขยับแขนซ้ายมากนัก เขาค่อยๆ โคจรปราณสลายน้ำแข็ง
