ที่ใจกว้างถึงเพียงนั้น ถึงขั้นยกกระบี่ป้องกันตัวให้ผู้อื่น นี่…มิใช่ว่าเกิดการเข้าใจอะไรผิดหรอกหรือ”หลินมู่อวี่ยิ้มจางๆ “งั้นข้าพูดความจริงก็แล้วกัน นี่เป็นของที่เย่เหลียงทิ้งเอาไว้ก่อนลาจากโลกนี้ไป”“อะไรนะ เย่เหลียงตายแล้ว?”เหลยเชียนไห่ตกตะลึงพรึงเพริศ พึมพำขึ้น “เย่เหลียง อันดับสามแห่งเจ็ดเทพยุทธ์ที่น่าเกรงขามตายแล้วจริงๆ หรือ สวรรค์ หรือว่าเขาตายด้วยน้ำมือของจอมยุทธ์น้อย”หลินมู่อวี่พยักหน้า “เขาต้องการจะฆ่าข้า ข้าไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องเอาชีวิตเขา”ความหวาดผวาปรากฏขึ้นในแววตาของเหลยเชียนไห่วูบหนึ่ง เขาเหลือบมองทหารระดับสูงของกลุ่มทหารรับจ้างที่นั่งกันอยู่ แล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง “การเดินทางครั้งนี้เส้นทางบนเขานั้นยากลำบาก มีอันตรายมาก สิงหลาน เจ้าคุ้มกันจอมยุทธ์หลินเดินทางขึ้นเหนือก็แล้วกัน”ในกลุ่มคน นักรบที่ถือทวนเหล็กผู้หนึ่งลุกขึ้นยืน ประสานหมัดแสดงความเคารพ “ขอรับ ท่านหัวหน้า!”เหลยเชียนไห่หัวเราะเบาๆ “จอมยุทธ์หลิน สิงหลานเป็นผู้ที่มีฝีมือทวนยอดที่สุดในกลุ่มทหารรับจ้างจั๋วเฟิงของเรา ความสามารถในการสู้รบบนหลังม้าก็ไม่เป็นสองรองใคร ความแข็งแกร่งอยู่ขั้นปรมาจารย์สงคราม ระดับสี่สิบหก เชื่อว่าจะสามารถช่วยจอมยุทธ์หลินกับแม่นางฉู่เหยาให้ปลอดภัยได้”หลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึก “ขอบคุณหัวหน้าเหลย!”ฉู่เหยามองเขา แววตามีความกังวล ส่วนหลินมู่อวี่จะไม่ให้กังวลได้อย่างไรเล่า ความละโมบในแววตาของ
