เหลยเชียนไห่นั้นแสดงออกมาชัดเจนขนาดนี้ ยิ่งเขาส่งคนมามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งชัดเจนว่าเขาต้องการของล้ำค่าในมือของหลินมู่อวี่ แม้กระทั่งสายตาของเหลยเชียนไห่ที่มองฉู่เหยาก็มีแววแห่งความตะกละตะกลาม หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างผู้นี้ดูเหมือนว่าจะถูกตาต้องใจสาวงามอย่างฉู่เหยาเข้าให้แล้วที่พวกนี้ไม่ลงมือบนภูเขา น่าจะเป็นเพราะต้องคำนึงถึงชื่อเสียงของทหารรับจ้างจั๋วเฟิงในวงการทหารรับจ้างกระมัง ส่วนที่ลงมือนอกภูเขานั้นคงคิดว่าจะปัดความรับผิดชอบไปให้กับคนอื่นได้สินะนี่เป็นโอกาสเดียวของหลินมู่อวี่เช่นกัน หลังจากลงเขา การเผชิญหน้ากับยอดฝีมือยี่สิบเอ็ดคน บางทีอาจจะยังมีโอกาสรอดชีวิตบ้าง แต่หากต้องเผชิญหน้ากับทหารรับจ้างสองพันคนบนภูเขา โอกาสชนะอันน้อยนิดนี้ก็คงไม่มีเหลือเหลยเชียนไห่เตรียมม้าให้ฉู่เหยาตัวหนึ่ง แต่ดูเป็นม้าที่ท่าทางกระเสาะกระแสะ จากนั้นทหารรับจ้างที่ร่วมเดินทางไปพร้อมกับสิงหลานรวมทั้งหมดยี่สิบเอ็ดคนก็ทยอยขึ้นม้า แต่เสบียงอาหารและน้ำที่เตรียมไปกลับไม่มาก เป็นการยืนยันอย่างแน่ชัดแล้วว่าพวกเขาไม่ได้คิดจะเดินทางเป็นเวลานานตั้งแต่แรก บางทีพอถึงตีนเขาจั๋วเฟิงพวกนั้นก็คงคิดที่จะลงมือเลย“อภัยด้วยที่ต้องส่งแค่นี้!” เหลยเชียนไห่ประสานหมัด หัวเราะครืนใหญ่หลินมู่อวี่คำนับตอบ จับกระบี่เหลียวหยวนแน่น ควบม้าพาฉู่เหยาออกเดินทาง ทหารรับจ้างด้านหลังยี่สิบเอ็ดคนก็ตามติดไม่ห่าง คนกลุ่มใหญ่ผิวปากลงจากภูเขาลงเขาจ
