าตรี
แสงดาวส่องลงมากลางป่า หนุ่มสาวคู่นี้เผชิญหน้ากับความเป็นความตายไม่ได้หยุด ราวกับว่าไม่มีจุดสิ้นสุดอย่างไรอย่างนั้น กรงเล็บปีศาจในความมืดนั้นยังคงเริงระบำ ความยุติธรรมบนโลกใบนี้หลับใหลไปหมดแล้ว
……
คืนนี้ฉู่เหยาไม่ได้ปิดตาลงเลย นางเฝ้าดูแลหลินมู่อวี่ที่กำลังบาดเจ็บอยู่ตลอด
ยามรุ่งสาง ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็หลับสนิท บาดแผลได้รับการห้ามเลือดเรียบร้อย ก่อนหน้านี้เขาปรุงโอสถฟื้นฟูเกรดหนึ่งไว้ไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าโอสถเหล่านี้จะกลับมาช่วยชีวิตตัวเอง
ยามเที่ยงของวันรุ่งขึ้น หลินมู่อวี่ค่อยๆ รู้สึกตัว และลืมตาขึ้นในที่สุด
“อาอวี่…”
เมื่อเห็นเขาลืมตา ฉู่เหยาก็น้ำตาคลอเบ้าทันที เขาฟื้นแล้ว หมายความว่าเขามีชีวิตรอดต่อไปแล้ว
หลินมู่อวี่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่ที่พงหญ้า ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ มองดูอาการบาดเจ็บภายในร่างกายตัวเอง ด้วยประสิทธิภาพของโอสถฟื้นฟู รูที่ปอดของเขาเริ่มสมานกันแล้ว กระบวนการนี้ใช้เวลาเต็มๆ หนึ่งคืน ที่ใช้เวลานานขนาดนี้เพียงเพราะว่าตนเองสลบไม่ได้สติ ตอนนี้ฟื้นขึ้นมาแล้ว เขาจึงรวมปราณที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายมารักษาตนเอง
หลังจากดื่มน้ำแกงเนื้อเสร็จแล้ว ในที่สุดก็ฟื้นฟูพลังได้บางส่วน และวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าก็ฟื้นฟูปราณและส่งเข้าร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของหลินมู่อวี่ค่อยๆ มีเลือดฝาด ฉู่เหยาถึงได้หยุดร้องแล้วยิ้มออกมา
กระทั่งถึงตอนกลางคืน หลินมู่อวี่ก็สามารถลุกเดินได้แล้ว อย่างไรเ
