ิ้ม พูดติดๆ ขัดๆ “พี่ฉู่เหยา ข้าไม่ไหวแล้ว รีบ..รีบใช้เข็มเงินสกัดจุดห้ามเลือด แล้วก็ใช้…โอสถฟื้นฟูในอกเสื้อข้ารักษาอาการบาดเจ็บภายใน ไม่เช่นนั้นข้าคงจะไม่รอดแล้วจริงๆ…”“อือ!”ฉู่เหยาจับเขานอนลงทันที รีบหยิบเข็มเงินออกมา ห้ามแผลตามตำราแพทย์ที่ชวีฉู่เหลือไว้ จากนั้นก็ฝังเข็มสกัดจุดชีพจรทีละจุดๆ ห้ามเลือดอย่างรวดเร็ว แล้วหยิบโอสถฟื้นฟูเกรดหนึ่งของหลินมู่อวี่ออกมาเทลงบนบาดแผล แต่บาดแผลที่ถูกธนูแทงทะลุอกนั้นสาหัสมากจริงๆ จะมีชีวิตรอดไปได้หรือไม่นั้น ไม่มีทางรู้เลยฉู่เหยาจิตใจสับสน กอดหลินมู่อวี่ร้องไห้สะอึกสะอื้นในยามราตรีแสงดาวส่องลงมากลางป่า หนุ่มสาวคู่นี้เผชิญหน้ากับความเป็นความตายไม่ได้หยุด ราวกับว่าไม่มีจุดสิ้นสุดอย่างไรอย่างนั้น กรงเล็บปีศาจในความมืดนั้นยังคงเริงระบำ ความยุติธรรมบนโลกใบนี้หลับใหลไปหมดแล้ว……คืนนี้ฉู่เหยาไม่ได้ปิดตาลงเลย นางเฝ้าดูแลหลินมู่อวี่ที่กำลังบาดเจ็บอยู่ตลอดยามรุ่งสาง ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็หลับสนิท บาดแผลได้รับการห้ามเลือดเรียบร้อย ก่อนหน้านี้เขาปรุงโอสถฟื้นฟูเกรดหนึ่งไว้ไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าโอสถเหล่านี้จะกลับมาช่วยชีวิตตัวเองยามเที่ยงของวันรุ่งขึ้น หลินมู่อวี่ค่อยๆ รู้สึกตัว และลืมตาขึ้นในที่สุด“อาอวี่…”เมื่อเห็นเขาลืมตา ฉู่เหยาก็น้ำตาคลอเบ้าทันที เขาฟื้นแล้ว หมายความว่าเขามีชีวิตรอดต่อไปแล้วหลินมู่อวี่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่ที่พงหญ้า ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ มองดูอาการ
