บาดเจ็บภายในร่างกายตัวเอง ด้วยประสิทธิภาพของโอสถฟื้นฟู รูที่ปอดของเขาเริ่มสมานกันแล้ว กระบวนการนี้ใช้เวลาเต็มๆ หนึ่งคืน ที่ใช้เวลานานขนาดนี้เพียงเพราะว่าตนเองสลบไม่ได้สติ ตอนนี้ฟื้นขึ้นมาแล้ว เขาจึงรวมปราณที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายมารักษาตนเองหลังจากดื่มน้ำแกงเนื้อเสร็จแล้ว ในที่สุดก็ฟื้นฟูพลังได้บางส่วน และวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าก็ฟื้นฟูปราณและส่งเข้าร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของหลินมู่อวี่ค่อยๆ มีเลือดฝาด ฉู่เหยาถึงได้หยุดร้องแล้วยิ้มออกมากระทั่งถึงตอนกลางคืน หลินมู่อวี่ก็สามารถลุกเดินได้แล้ว อย่างไรเสียก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตปฐพีชั้นที่สอง ก็ควรจะมีความสามารถในการฟื้นฟูที่แข็งแกร่งแบบนี้ในพงหญ้ามีกระบี่ยาวประกายเพลิงนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น นั่นเป็นอาวุธของเย่เหลียง“หึ เป็นเพราะมัน!”ฉู่เหยาพูดด้วยความโมโห “ถ้าไม่ใช่เพราะกระบี่เล่มนี้ อาอวี่ก็คงไม่เจ็บหนักขนาดนี้!”พูดจบ นางก็หยิบกระบี่ไปฟาดกับก้อนหินโธ่ ศิษย์พี่หญิงคนนี้เอาแต่ใจเสียจริงหลินมู่อวี่ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี รีบพูด “หยุดเถอะพี่ฉู่เหยา กระบี่เล่มนี้เอามาให้ข้าเถอะ อาวุธของข้าถูกมันฟันหักไปพอดี กระบี่เล่มนี้น่าจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางฟันกระบี่เหล็กของข้าหักหรอก”“อือ” ฉู่เหยาส่งกระบี่ให้เขาหลินมู่อวี่ลูบกระบี่เบาๆ ความรู้สึกอุ่นๆ ไหลเข้ามาตามนิ้วมือ ลายเส้นบนตัวกระบี่เรียบง่าย กระบี่ตรงใกล้ด้ามจับนั้นม
