าจากพื้นแล้วพันรอบตัวทหารยามทั้งสี่นาย ขณะเดียวกันมีดเสียงปีศาจก็ปรากฏออกมาพร้อมเสียงดัง “ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ” เสียบทะลุสังหารทหารยามทั้งสี่ ไม่มีใครรอดชีวิตแม้สักคน
หนิงเต้าหรงตกตะลึงหน้าซีดเผือด ทหารยามเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตมนุษย์ชั้นที่สอง คิดไม่ถึงว่าจะถูกเจ้าเด็กนี่ฆ่าตายในพริบตา ระดับพลังของเจ้าเด็กนี่มันน่ากลัวแค่ไหนกันแน่นะ
แต่หนิงเต้าหรงเป็นถึงปรมาจารย์สงครามระดับสี่สิบสี่ เขาฮึดตัวเองให้ลุกขึ้น ใช้แขนซ้ายที่โชกไปด้วยเลือดคว้าทวนยาว คำรามเรียกวิญญาณยุทธ์ให้ปรากฏขึ้นมา รูปร่างเหมือนเสือที่ดุร้าย เปลวไฟลุกขึ้นที่ปลายทวนเล่มยาว เขาคำรามอย่างเหี้ยมหาญแล้วเคลื่อนพลังทั้งหมดเข้าโจมตี ทวนยาวราวกับงูไฟที่พุ่งกระโจนออกไปหวังจะเขมือบคู่ต่อสู้
หลินมู่อวี่เห็นได้ชัดว่าสงบเยือกเย็นยิ่งกว่า เขาเคลื่อนที่ดังใจปรารถนา ทันใดนั้นวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียวก็ก่อตัวขึ้นอยู่บริเวณหน้าอก ตามด้วยเกราะป้องกันกระดองเต่าทมิฬสีแดงเพลิงอีกชั้นหนึ่ง เสียงดัง “ปัง” หนิงเต้าหรงถูกกระแทกจนถอยหลังกรูด ถึงแม้วิญญาณยุทธ์จะนำความเจ็บปวดจากแรงสะท้อนกลับที่รุนแรงมาให้ แต่หลินมู่อวี่ก็มองเห็นอย่างทะลุปรุโปร่งแล้วว่า หนิงเต้าหรงที่เสียแขนไปพละกำลังก็ถดถอยลงตามไปด้วย เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตนอีกต่อไป
ฝีเท้าดาวตกพลันเคลื่อนที่ แล้วเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ทางด้านซ้ายของหนิงเต้าหรง สองมือยกกระบี่ สายลมสายฟ้าแปรเปลี่ยน พิ
