มีชีวิต ยามหลินมู่อวี่พยายามจะสัมผัสพวกมัน พวกมันก็จะหลบออก
ชวีฉู่ยิ้ม และถ่ายทอดวิชาต่อ ความล้ำลึกของการรวมธาตุอสนีอยู่ที่คำว่า “ดูด” ต้องใช้ปราณของตนเองดูดธาตุอสนีให้มารวมตัวกัน หลินมู่อวี่ใช้เวลาฝึกขั้นนี้ถึงสองชั่วโมง ในที่สุดก็สามารถปล่อยปราณออกมาดูดซับธาตุอสนีได้ ยามที่นิ้วมือทั้งห้าแผ่คลุมด้วยธาตุอสนีส่งเสียงเปรี๊ยะๆ เขาตื่นเต้น หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากหน้าอก
ขั้นตอนสุดท้ายค่อนข้างง่ายทีเดียว ใส่ธาตุอสนีเข้าไปในอาวุธ จากนั้นก็หาองศาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับฟันกระบี่ลงไป การโจมตีนี้ต้องทั้งเร็วและแม่นยำ ห้ามชักช้ายืดยาด เมื่อธาตุอสนีแหวกอากาศเป็นคลื่นจู่โจม กระบวนท่านี้ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว
หลินมู่อวี่ชักกระบี่ คำรามเสียงต่ำ ธาตุอสนีแผ่ออกจากสองแขนของเขาและไหลผ่านเข้าไปในกระบี่ กระบี่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงอสนี แม้ว่าไม่อาจแข็งแกร่งได้เท่าของชวีฉู่ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะมีอานุภาพไม่น้อย “ฟวับ!” เขาใช้แรงสะบัดกระบี่ ธาตุอสนีเสียดสีกับอากาศจนเกิดเสียง “พรืดๆ”
“ช้าเกินไป!”
ชวีฉู่ขมวดคิ้ว แล้วเอ่ยขึ้น “เสียงแบบนี้ไม่ถูก ถ้าเจ้าโจมตีช้าเกินไป พลังสังหารก็จะลดลงเป็นธรรมดา เสียงธาตุอสนีเสียดสีกับอากาศยิ่งสั้น พลังสังหารก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น!
พูดจบ เขาก็ยกแขนขึ้น โบกเบาๆ แทบไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้น ต้นไม้ต้นเล็กที่อยู่ด้านข้างกลับหักสะบั้น
“เห็นหรือยัง ต้องให้ได้ความเร็วแบบนี้จึงจะเรียกว่าเป็นพิฆาต
