ั้น ชวีฉู่ก็ทนไม่ไหว พลิกตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เลิกคิ้วถาม “เจ้าหนู ในตำราโอสถบันทึกไว้ การปรุงโอสถสมานแผลใช้เพียงหญ้าด้ายเงินและดอกรัตติกาล เจ้าเพิ่มดอกสาลี่เหล็กเพื่ออะไร”หลินมู่อวี่ยิ้มมุมปาก แล้วเอ่ยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม “ผงแก่นโอสถดอกสาลี่เหล็กแม้จะไม่สามารถรักษาบาดแผลได้ แต่ช่วยเพิ่มความเร็วในการสมานแผล หญ้าด้ายเงินและดอกรัตติกาลล้วนมีฤทธิ์อุ่น ดอกสาลี่เหล็กมีฤทธิ์เย็น ผสมกันแล้วโอสถจะมีคุณภาพดียิ่งขึ้น”ดวงตาชวีฉู่เบิกกว้าง “เจ้า…เจ้าไม่ได้หลอกข้าใช่ไหม”“ข้าจะหลอกท่านไปทำไม โอสถสมานแผลที่ข้าหลอมเป็นเกรดหนึ่ง เชื่อไหมล่ะ”พอชวีฉู่ดมโอสถสมานแผลที่เพิ่งจะปรุงเสร็จขวดนี้ หน้าเขาก็ซีดเผือด “โอสถเกรดหนึ่งจริงๆ ด้วย…”หลินมู่อวี่ยังคงก้มหน้าก้มตาหลอมโอสถที่เหลือต่อ เขาหยิบเลือดหมาป่าวายุออกมา จากนั้นสกัดแก่นโอสถของหญ้าหลันหยิน สุดท้ายหยิบแอปเปิ้ลจากถุงออกมาหนึ่งลูก หลังจากบดแอปเปิ้ลเสร็จก็ใช้น้ำแอปเปิ้ลที่ได้ผสมเข้ากับแก่นโอสถชวีฉู่ต้องตกตะลึงอีกครา “เจ้าเพิ่มน้ำแอปเปิ้ลเข้าไปทำไม”หลินมู่อวี่ยิ้ม “เลือดหมาป่าวายุมีฤทธิ์รุนแรง เติมน้ำแอปเปิ้ลเข้าไปนิดหน่อยช่วยลดฤทธิ์ที่รุนแรงนี้ได้ และทำให้โอสถมีประสิทธิภาพมากขึ้น แล้วยัง…”“แล้วยังอะไร” ดวงตาของยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์เบิกกว้างเหมือนระฆังหลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “ยาเพิ่มความเร็วที่ผสมเพิ่มน้ำแอปเปิ้ลลงไปยังอร่อยขึ้นด้วยยังไงล่ะ!”“อร่อย…ข
