า หลินมู่อวี่สะดุ้งตื่น มองออกไปนอกหน้าต่าง บนท้องฟ้ายังคงมีดาว ยามนี้อย่างมากก็คงจะตีสามตีสี่เองนี่นา!
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องรีบร้อนเดินทาง ทว่าหลินมู่อวี่ก็กระโดดลงจากเตียงตามคำสั่ง รีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา เขากระหายความแข็งแกร่งเหลือเกิน และชวีฉู่ที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้ก็คือคนที่จะนำพลังอันแข็งแกร่งมาให้แก่เขา
“ท่านอาจารย์ ฟ้ายังไม่สว่างก็จะออกเดินทางเลยหรือ ข้าขอไปลาท่านปู่กับฉู่เหยาก่อนนะขอรับ”
“ไม่ต้องลาแล้ว ไปกันเถอะ!”
ท่ามกลางความมืด ชวีฉู่ในชุดยาวสีขาวกล่าวขึ้นโดยไม่ลังเล “เช้าวันใหม่เป็นช่วงเวลาสำคัญ เจ้าคิดจะนอนไปถึงเมื่อไหร่ อีกสามวันเจ้ากลับมาค่อยมานอนให้พอก็ยังได้ แล้วก็ข้าไม่ใช่อาจารย์ของเจ้า เป็นแค่ผู้ชี้แนะเจ้าสามวันเท่านั้น ข้าชวีฉู่จะไม่รับลูกศิษย์จวบจนชั่วชีวิต เจ้าเรียกข้าว่าผู้อาวุโสชวีเหมือนเดิมเถอะ เจ้าเห็นว่าอย่างไร”
“อือ”
หลินมู่อวี่เดินตามชายชราไปที่ลานหน้าบ้าน โดยมีถังเสี่ยวซีองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ตามมาด้วย มือนางถือดาบเล่มบาง จูงม้ามาสองตัว แล้วยื่นบังเหียนม้าตัวหนึ่งให้หลินมู่อวี่ “นี่ม้าเจ้า”
“หืม?”
“นี่เป็นม้าชั้นดี สบายเจ้าเลยนะเนี่ย” ถังเซียวซีหัวเราะคิกคัก
หลินมู่อวี่หันไปมองม้าตัวนั้น เป็นม้าชั้นยอดจริงๆ รูปร่างกำยำ ขนพลิ้วสลวย อีกทั้งยังมีแววตาสดใส แค่มองก็รู้ว่าเป็นม้าชั้นเลิศ หันไปดูม้าของถังเสี่ยวซี เป็นม้าตัวเล็กขนสีแดงเพลิง ร่างเล็กบอบบ
