ที:
“อั้งเซียว!!”
เพียงคำเดียว ชื่อแท้ถูกเผยออก ความปั่นป่วนของอุปสรรคแห่งญาณรู้ที่ครอบคลุมทั่วฟ้าดินก็สั่นไหวในทันใด เจินจวินโอสถทองคำทั่วหล้าต่างเผยสีหน้าประหลาดใจขึ้นพร้อมกัน
“อั้งเซียว…ใช่แล้ว อั้งเซียว!”
“เขาทำอะไรลงไป?”
“พลังลมปราณระดับนี้…โอสถทองคำขั้นปลายงั้นหรือ!?”
“ไม้มหาไพร…คนเดียวที่พิสูจน์ตำแหน่งมรรคผลสูงสุดหลังจากที่ฟ้าดินเปลี่ยนแปลง แต่ข้ากลับไม่จำได้เลย? อุปสรรคแห่งญาณรู้…เดี๋ยวก่อน ตำแหน่งธาตุดินเฉินนั้น เห็นจะมีบางอย่างผิดปกติ”
เสียงแห่งมรรคของเฟยเสวี่ยเจินจวินออกฤทธิ์รุนแรงอย่างไม่ผิดคาด แทบในพริบตาเดียว อั้งเซียวก็ถูกเปิดโปงต่อหน้าสายตาของเจินจวินทั่วฟากฟ้า แต่ถึงตอนนี้ เขากลับไม่ใส่ใจอีกต่อไป
ตั้งแต่วันที่แสร้งตายแล้วลอบล่วงเข้าสู่ยมโลก เขาก็เตรียมใจไว้แต่แรกแล้วว่าสักวันหนึ่งจะต้องตกเป็นศัตรูของทั้งใต้หล้า
กายนอกธรรมบัญญัติประกาศโลก!
เพียงหนึ่งจิตกระหวัด ร่างแท้ของอั้งเซียวในยมโลกก็เหวี่ยงหุ่นมนุษย์ตนหนึ่งออกมายังโลกแห่งความจริง และในชั่วขณะเดียวที่หุ่นปรากฏขึ้น ปราณสีม่วงก็พวยพุ่งขึ้นสู่สวรรค์
เพียงปราณสีม่วงนั้นหนึ่งเดียว วิชาเทพที่เผยออกก็บดบังเจินจวินทั่วใต้หล้าเสียแล้ว
“ซี๊ด…”
ณ เจียงตง ลวี่หยางถึงกับสูดลมหายใจเย็นยะเยือกปราณสีม่วงสายนี้ ในตอนที่ท่านอาจารย์ลุงจงกวงแสวงหาโอสถทองคำล้มเหลวในชาติภพที่เก้า อั้งเซียวก็อาศัยสิ่งนี้ปรากฏกาย
ครั้งนั้น เขาเพียงลำพั
