ุทธ์”
หลัวไคมองฮว๋าเทียนที่ยืนอยู่บนเวที เขาทำหน้าไม่พอใจพร้อมกำหมัด “ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น เราต้องลองดูสักตั้ง ถ้าร้านยาไป่หลิงได้ป้ายอาญาสิทธิ์มาละก็ คราวนี้จะได้เกิดใหม่สักที”
ฉู่เฟิงเงียบไม่พูด
ตกเย็น ร้านโอสถไป่หลิงต้อนรับผู้มาเยือน
ชวีฉู่ในชุดยาวสีขาวเดินทางมาถึง ก่อนที่ปู่ฉู่เฟิงจะเชิญไปยังห้องรับแขก นอกจากชายชราแล้ว ยังมีแขกที่สำคัญกว่าตามมาด้วย นางคือเด็กสาวผู้งามหยาดเยิ้ม สาวงามอันดับสองแห่งจักรวรรดิที่ล่ำรือกัน ถังเสี่ยวซีนั่นเอง แม้จะอายุเพียงสิบเก้า แต่ความงามของนางนั้นไร้ข้อกังขา หาได้ยากยิ่ง
กลุ่มลูกศิษย์ในร้านโอสถไป่หลิงกำลังเด็ดสมุนไพร หลินมู่อวี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น ขณะที่ฉู่เหยาไปเตรียมชงชา
แววตาไร้เดียงสาของหลัวไคมองไปยังห้องรับแขก แล้วแลบลิ้นออกมา ก่อนจะหัวเราะ “ศิษย์พี่ นั่นก็คือชวีฉู่หรือขอรับ ชวีฉู่ชุดขาวในตำนาน?ดูแล้วก็เหมือนกับชายแก่ธรรมดา ไม่เห็นจะเก่งกาจเหมือนในตำนานเลย!”
จ้าวซินรีบตบกบาลหลัวไคแล้วหัวเราะ “เจ้างั่งเอ้ย อย่าได้พูดจาพล่อยๆ แบบนั้นเสีย ชวีฉู่ติ่งอัคคี(ภาชนะที่มีสามขาของประเทศจีนสมัยโบราณ) ไม่มีใครบนแผ่นดินที่ไม่เคยได้ยินชื่อของเขา แล้วยิ่งตอนนี้ฐานะของเขายิ่งใหญ่แค่ไหน เป็นองค์รักษ์อวี้หลินชุดขาว มีหน้าที่คุ้มครององค์จักรพรรดิ ทั่วทั้งจักรวรรดิมีคนเพียงหยิบมือเท่านั้นที่สามารถสวมชุดขาวนั่นได้
“แล้วทำไมถึงเรียกกว่าชวีฉู่ติ่งอัคคีล่ะ” หลินมู่อวี่ยิ