่อายุน้อยที่สุดในร้านโอสถไป่หลิง แม้จะอายุแค่สิบเจ็ดปี แต่ไหวพริบดีเยี่ยม เขาตรงดิ่งไปเตรียมอาหารทันที ฉู่เฟิงเข้าไปพยุงฉู่เหยา ก่อนจะมองหลินมู่อวี่ และอดถามไม่ได้ว่า “อาอวี่ บาดแผลของเจ้า?”หลินมู่อวี่ตอบ “เข้าไปคุยด้านในเถอะขอรับ”หลังจากเข้ามาในห้อง หลินมู่อวี่กับฉู่เหยานั่งข้างกันตรงขอบเตียง ฉู่เฟิงเองก็ค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้สาน ก่อนถามด้วยความกังวล “เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พวกเจ้าถึงได้หายไปนานขนาดนี้?”ฉู่เหยาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดสองวันให้ปู่ของนางฟังทันทีหลังจากฟังจบ ฉู่เฟิงก็กัดฟันด้วยความโกรธ “ไม่นึกเลย…ว่าคุณชายฮว๋าหวันจะไม่สนกฎบ้านกฎเมือง…ไอ้ทหารรับจ้างระยำพวกนั้นเห็นชีวิตคนเป็นผักเป็นปลา เห็นกฎหมายของจักรวรรดิเป็นเกมเด็กเล่น บัดซบที่สุด!”หลินมู่อวี่ล้วงตำราเทพโอสถออกมาจากอกเสื้อ ด้ายที่เย็บตำราหลุดรุ่ยหมดแล้ว เขาประคองมันด้วยความระมัดระวัง“ท่านปู่ ท่านดูหน่อยว่าท่านอ่านเข้าใจหรือไม่”ฉู่เฟิงรับตำรามา เขามองเพียงแค่หน้าแรก เขาก็สั่นเทิ้มไปทั้งตัว เขาตื่นเต้นจนแทบคลั่ง ก่อนจะร้องออกมา “ตำราเทพโอสถ…ตำราเทพโอสถจริงๆ ด้วย…คัมภีร์เลื่องชื่อของอดีตเทพโอสถหวังอี้ชง สวรรค์! ผู้คนใต้หล้าต่างอยากครอบครองตำรานี้แทบแย่ แต่พวกเจ้ากลับได้มันมา!!”ฉู่เหยาทำปากมุ่ย “ท่านปู่ อักษรหลายตัวในนั้นข้าไม่ค่อยเข้าใจ สูตรปรุงยาก็ดูล้ำลึกเกินไปสำหรับข้าด้วย”ฉู่เฟิงยิ้ม “นั่นมันแน่นอน ตำรับโอสถพ
