าพโดยรอบกลับดูแห้งและอุ่นขึ้นมาก ที่นอนของพยัคฆ์กระหายเลือดทำด้วยหญ้าแห้ง ทว่าของมีค่าดูเหมือนจะมีแค่ก้อนหินไร้ค่า ยังมีเหรียญทองและเหรียญเงินสองสามเหรียญ น่าจะเป็นของที่นายพรานพวกนั้นทิ้งไว้ นอกจากนี้ ยังมีมีดสั้นอยู่คู่หนึ่ง ส่องประกายแวววาว ทันทีที่เห็นก็รู้เลยว่าไม่ใช่ของธรรมดาหลินมู่อวี่หยิบมีดสั้นขึ้นมากวัดแกว่งไปมาสองสามครั้ง ก่อนที่จะยิ้มออกมา “นี่ไม่เลว พี่ฉู่เหยา มีดเป็นของท่านแล้ว!”ฉู่เหยารู้สึกตื่นเต้นดีใจ “ให้ข้าจริงๆ เหรอ”“อือ ข้าไม่ชอบมีดสั้นน่ะ”“ตกลง!”ฉู่เหยาถือมีดสั้นไว้ในมือ รู้สึกดีใจมากจนพูดไม่ออก มีดสั้นคู่นี้งดงามและประณีตมาก ฉู่เหยาที่จับมีดอยู่ในมือรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่อยู่ในมีดสั้นนี้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นอาวุธที่ผ่านการดูดซับพลังวิญญาณมาก่อน ในคมมีดมีวิญญาณสัตว์บรรจุอยู่ ถึงแม้ว่าฉู่เหยาจะไม่ค่อยรู้เรื่องประเภทของอาวุธนัก แต่นางก็รู้ว่าอาวุธที่ดูดซับพลังวิญญาณนั้น ไม่ใช่อาวุธธรรมดาอย่างแน่นอน อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ใช่อาวุธที่พวกฮว๋าหวันและนัยน์ตาเหยี่ยวจะมาเทียบได้ อาวุธที่ฮว๋าหวันลูกชายท่านเจ้าเมืองหยินซานยังไม่มี ก็เพียงพอที่จะยืนยันมูลค่าของมีดสั้นคู่นี้ได้แล้วฉู่เหยาหัวใจเต้นตึกตัก มองใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาของหลินมู่อวี่ แล้วรีบก้มหน้าลง ไม่กล้ามองเขาอีกนอกเหนือไปจากมีดสั้นแล้ว ที่มุมหนึ่งของถ้ำยังมีกล่องโลหะวางอยู่ เมื่อใช้มีดสั้นงัดฝาขึ้นมา พบตำร
