่เลว พี่ฉู่เหยา มีดเป็นของท่านแล้ว!”
ฉู่เหยารู้สึกตื่นเต้นดีใจ “ให้ข้าจริงๆ เหรอ”
“อือ ข้าไม่ชอบมีดสั้นน่ะ”
“ตกลง!”
ฉู่เหยาถือมีดสั้นไว้ในมือ รู้สึกดีใจมากจนพูดไม่ออก มีดสั้นคู่นี้งดงามและประณีตมาก ฉู่เหยาที่จับมีดอยู่ในมือรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่อยู่ในมีดสั้นนี้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นอาวุธที่ผ่านการดูดซับพลังวิญญาณมาก่อน ในคมมีดมีวิญญาณสัตว์บรรจุอยู่ ถึงแม้ว่าฉู่เหยาจะไม่ค่อยรู้เรื่องประเภทของอาวุธนัก แต่นางก็รู้ว่าอาวุธที่ดูดซับพลังวิญญาณนั้น ไม่ใช่อาวุธธรรมดาอย่างแน่นอน อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ใช่อาวุธที่พวกฮว๋าหวันและนัยน์ตาเหยี่ยวจะมาเทียบได้ อาวุธที่ฮว๋าหวันลูกชายท่านเจ้าเมืองหยินซานยังไม่มี ก็เพียงพอที่จะยืนยันมูลค่าของมีดสั้นคู่นี้ได้แล้ว
ฉู่เหยาหัวใจเต้นตึกตัก มองใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาของหลินมู่อวี่ แล้วรีบก้มหน้าลง ไม่กล้ามองเขาอีก
นอกเหนือไปจากมีดสั้นแล้ว ที่มุมหนึ่งของถ้ำยังมีกล่องโลหะวางอยู่ เมื่อใช้มีดสั้นงัดฝาขึ้นมา พบตำราฝุ่นจับเขรอะเล่มหนึ่งอยู่ด้านใน ฉู่เหยาเป่าฝุ่นที่อยู่บนปกออก ชื่อบนปกตำราและด้ายเย็บที่เปื่อยไปแล้วโผล่ขึ้นมาให้เห็น บนหน้าปกมีตัวอักษรโบราณเขียนไว้ว่า…คัมภีร์เทพโอสถ!
“คัมภีร์เทพโอสถ?”หลินมู่อวี่หัวเราะ “ดูท่าพวกเราจะเจอของดีเข้าแล้วล่ะ พี่ฉู่เหยา ท่านปู่ไม่สามารถผ่านระดับปรมาจารย์โอสถไปได้สักที คงจะต้องการตำราแบบนี้ใช่ไหม”
ฉู่เหยาพยักหน้า “อือ ด้วย
