มู่อวี่จะมิได้เป็นยอดฝีมือ แต่ก็พอรู้วิชาอยู่บ้าง เขาจึงมิควรรู้สึกไร้เรี่ยวแรงดั่งเช่นที่เป็นอยู่ยามนี้ ต้องเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเขาเป็นแน่ หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับการตายของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปนั่น
เขาไม่อาจหาคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงเดินออกจากห้อง สายลมเย็นพัดผ่านกระทบใบหน้า ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง
ที่นี่คือสวนด้านหลังร้านโอสถไป่หลิง สวนแห่งนี้จัดว่ากว้างใหญ่ทีเดียว มีต้นหยินปินโบราณต้นหนึ่งยืนต้นตระหง่าน ใต้ต้นไม้มีโต๊ะวางอยู่สิบกว่าตัว บนโต๊ะมีสมุนไพรนานาชนิดวางอยู่เต็ม มีทั้งใบและรากของพืชหลากหลายชนิด ฉู่เหยาและศิษย์ฝึกหัดอีกเจ็ดคนต่างกำลังขมักเขม้นเลือกสมุนไพรที่มีประโยชน์ออกมา
หลินมู่อวี่มองอยู่เงียบๆ ด้านข้าง แต่ในใจนั้นกลับรู้สึกตื่นตะลึง ที่นี่มีสมุนไพรหลากหลายชนิด หากแต่เขารู้จักสมุนไพรเหล่านั้นเกือบทั้งหมด! หญ้าเนตรอินทรี ดอกสัตตะดารา หญ้าใบเหมันต์ รากเตาไฟ ดอกสาลี่เหล็ก ผลหัวใจศักดิ์สิทธิ์ และอีกมากมาย ทั้งหมดล้วนเป็นสมุนไพรในเกมผู้พิชิต ยิ่งกว่านั้นหลินมู่อวี่ยังเป็นถึงหนึ่งในสองปรมาจารย์ด้านการหลอมสร้างที่มีอยู่ในเกมอีกด้วย และวิชาปรุงโอสถก็เป็นสาขาย่อยของทักษะหลอมสร้าง สมุนไพรเหล่านี้ล้วนเป็นสมุนไพรระดับหนึ่งและระดับสอง!
มือของฉู่เหยาขยับราวกับปีกผีเสื้อ ยามเมื่อนางเด็ดกลีบชั้นที่สองของหญ้าเนตรอินทรี และรากที่อวบอิ่มของรากเตาไฟ ช่างเป็น
