กอาซื่อวิ่งต่อ
แต่ยังไม่ถึงช่องน้ำตะวันตก พื้นใต้เท้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
กลางฐาน หมาป่าเกราะดำยักษ์ระดับสามขั้นสูงฉีกโซ่ค่ายกลทองแดงเส้นหนึ่งขาดแล้ว
เจ้าเมืองโม่เทียนฉือบนหอค่ายกลกระอักเลือดอีกครั้ง คราวนี้เลือดเป็นสีดำ
“ค่ายกลแกนกลางเสียหายสามส่วน!” เสียงผู้ช่วยบนหอดังลั่น “ถ้ารั้งต่อ หอค่ายกลอาจพัง!”
โม่เทียนฉือกัดฟัน “รั้งต่อ!”
“แต่ท่านเจ้าเมือง…”
“ถ้ามันแตะหอค่ายกล ฐานเฮยหลินจะหายไปทั้งฐาน!”
หมาป่ายักษ์คำรามอีกครั้ง ดวงตาที่สามดูดเลือดจากศพหมาป่าและศพมนุษย์รอบตัว หมอกเลือดรวมเป็นเกราะใหม่บนหัวและอกของมัน
แล้วมันก้มลง
มองไปทางคูน้ำ
มองหลี่เฉิน
คราวนี้ไม่ใช่แค่หมาป่าระดับหนึ่งที่หันมา
หมาป่าเกราะกระดูกระดับสองขั้นต้นที่สู้กับเซวี่ยหมิงพลันละทิ้งคู่ต่อสู้ มันยอมรับหอกแทงเข้าข้างลำตัว เพื่อพุ่งตรงมาทางหลี่เฉิน
เซวี่ยหมิงหน้าเปลี่ยนสี
“ทำไมมันถึงจ้องเด็กนั่น!”
ไป๋เหวินบนกำแพงยิ้มอีกครั้ง
“ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน”
หลี่เฉินได้ยินเสียงพื้นแตกด้านหลัง
เขาหันกลับไป เห็นหมาป่าเกราะกระดูกระดับสองขั้นต้นพุ่งมาเร็วเหมือนเงาขาวดำ ปากของมันอ้าออกกว้างพอจะงับเขากับอาซื่อพร้อมกัน
หนีไม่ทัน
ก