ความมืดสีดำแดงไม่ได้พุ่งออกไปด้านนอก
มันพุ่งเข้าด้านใน
เข้าสู่เส้นเลือด กล้ามเนื้อ กระดูก หัวใจ และบางสิ่งที่ลึกกว่านั้นในร่างหลี่เฉิน
วินาทีแรก เขารู้สึกเหมือนถูกเข็มนับหมื่นเล่มแทงพร้อมกัน
วินาทีต่อมา เขารู้สึกเหมือนเข็มเหล่านั้นกลายเป็นตะขอเหล็ก แล้วลากเอาเส้นเอ็นทุกเส้นในร่างออกมาบิดเป็นเกลียว
วินาทีที่สาม เขาไม่ได้รู้สึกเหมือนมนุษย์อีกต่อไป
เขาเป็นเพียงก้อนเนื้อที่ถูกระบบบางอย่างจับแยกส่วน ตรวจสอบ บดขยี้ แล้วเย็บกลับเข้าไปใหม่อย่างหยาบคาย
“อ๊ากกกกก!”
เสียงกรีดร้องของหลี่เฉินดังก้องในหลุมชำแหละ แต่มันถูกเสียงคำรามของหมาป่ากลบไปเกือบหมด
หมาป่าเกราะดำตัวที่กระโจนลงมาจากปากหลุมกัดเข้าที่ไหล่ขวาของเขา เขี้ยวทะลุเนื้อจนกระดูกลั่นกรอบ หลี่เฉินรู้สึกได้ว่ามันกำลังพยายามกระชากแขนเขาออกจากร่าง
แต่เขาไม่มีแรงดึงกลับ
ไม่สิ
แรงของเขากำลังหายไปก่อนจะกลับมาในรูปแบบที่ผิดธรรมชาติ
[กลืนพรสวรรค์: กล้ามเนื้อเหล็กระดับต่ำ]
[เศษเจตจำนงเป้าหมายต่อต้าน]
[เริ่มบดขยี้เจตจำนงตกค้าง]
ภาพประหลาดระเบิดขึ้นในหัว
หลี่เฉินเห็นตัวเองยืนอยู่กลางป่ามืด แต่เขาไม่ได้อยู่ในร่างมนุษย์ เขาอยู่ในร่างหมาป่าเกราะดำตัวหนึ
