หน้าเขา มันยังไม่ตายทันที แต่แรงดิ้นลดลงชัดเจน
[ผู้ถือครองมีส่วนสังหารเพิ่มขึ้น]
[การต่อต้านลดลง]
[กลืนพรสวรรค์ดำเนินต่อ]
พลังร้อนเหมือนเหล็กหลอมไหลเข้าสู่กล้ามเนื้อทั้งร่างของหลี่เฉิน เส้นเลือดใต้ผิวหนังขึ้นสีดำจาง ๆ กล้ามแขนที่เคยผอมแห้งตึงแน่นขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้ใหญ่โตเกินจริง แต่มีความหนาแน่นเหมือนเชือกเหล็กซ่อนอยู่ใต้ผิว
หมาป่าอีกตัวที่ติดใต้ซากหลุดออกมาในที่สุด มันตาบอดหนึ่งข้าง อีกข้างเต็มไปด้วยเลือด มันเห็นพวกเดียวกันกำลังถูกหลี่เฉินกดฆ่า จึงพุ่งเข้ามาด้วยความบ้าคลั่ง
หลี่เฉินหันไป
ครั้งนี้เขามองมันทัน
ไม่ใช่เพราะสายตาดีขึ้น
แต่เพราะกล้ามเนื้อขาของเขารับคำสั่งเร็วกว่าที่เคย
เขากลิ้งหลบ กรงเล็บฟาดผ่านผนังหลุมจนหินแตกเป็นร่อง หลี่เฉินคว้าตะขอเหล็กที่ตกอยู่ในเลือดได้พอดี เขาสอดตะขอเข้าใต้เกราะอกของหมาป่าตาบอด แล้วใช้แรงทั้งหมดกระชาก
เมื่อก่อน เขาคงทำได้แค่ทำให้มันเจ็บ
แต่ตอนนี้ เสียงแควกดังขึ้น
แผ่นเกราะอกถูกฉีกเปิดเป็นรอยยาว
หลี่เฉินเองก็ตกใจ
แต่หมาป่าไม่ให้เขามีเวลาตกใจ มันกัดเข้ามาอีกครั้ง หลี่เฉินยกแขนซ้ายกัน เขี้ยวเจาะแขนจนเลือดพุ่ง แต่ไม่ทะลุขาดเหมือนที่ควรเป็น
