์ชิงเอ๋อร์มองซือคงด้วยสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตามหลี่ลั่วไปติดๆ ตี้ฝ่าฉิงก็รีบตามไป ส่วนซ่งอวิ๋นเฟิงมองซือคงก่อนครู่หนึ่ง ถึงค่อยลุกขึ้นเดินจากไป
ซือคงมองตามหลังของพวกเขาไปโดยไม่ใส่ใจ ยื่นมือไปหยิบถั่วปากอ้าที่เหลืออยู่ไม่กี่เม็ดบนโต๊ะเข้าปาก ขยับปากเคี้ยวเบาๆ บนมุมปากมีรอยยิ้ม แต่นัยน์ตากลับเย็นชา
“หลี่ลั่วผู้นี้ แท้จริงแล้วมันซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้ หรือว่าอ่อนแอจริงๆ กันแน่? ยังอยากจะลองหยั่งเชิงอีกสักหน่อยเชียว”
เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
ช่างเถอะ คุณชายน้อยที่ไร้ค่า คงไม่เป็นภัยคุกคามอะไรมากนักหรอก ตราบใดที่กำจัดหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ได้ เช่นนั้นในการสอบครั้งนี้ วิทยาลัยหนานเฟิงก็จะต้องชิงป้ายวิทยาลัยอันดับหนึ่งของมณฑลเทียนสู่มาไม่ได้อย่างแน่นอน
แต่เจ้าหมอนี่ มันช่างน่ารังเกียจจริงๆ
ดูท่าคงต้องเตรียมการสำหรับกำจัดมันให้ตกรอบโดยเร็วเอาไว้ด้วยแล้ว
