คำพูดของไช่เวย ทำให้เหยียนหลิงชิงก็ยังต้องหันมามองอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะกล่าวอย่างเหลืออดว่า “เขาจะมีวิธีอะไรได้ เขาเพิ่งจะได้เรียนรู้วิชาเกลาอัตลักษณ์มาเมื่อไม่นานนี้เอง”
แต่นางก็ไม่อยากพูดอะไรมากไปกว่านี้ เพราะหลี่ลั่วเพิ่งจะมีอัตลักษณ์ได้ไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ… การบอกว่าเขาสามารถช่วยพลิกสถานการณ์ได้มันออกจะเพ้อเจ้อเกินไปหน่อย
หลี่ลั่วเพียงยิ้มออกมา แต่ไม่ได้พูดอะไร ส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนตามเขาไปที่ห้องหลอมของเหยียนหลิงชิง หลังจากปิดประตูแล้ว เขาก็ค่อยกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ข้าเคยตรวจสอบดูแล้ว ก่อนหน้านี้คฤหาสน์ลั่วหลานของเรามีกำไรปีละสามแสนเหรียญทองคำสวรรค์ ซึ่งครึ่งหนึ่งนั้นมาจากเรือนซีหยาง”
“ในเรือนซีหยาง ห้องหลอมระดับหนึ่งมีกำไรปีละสามพันเหรียญทองคำสวรรค์ ห้องหลอมระดับสองปีละสี่พันเหรียญ ส่วนห้องหลอมระดับสามประมาณแปดพันเหรียญ”
“เจ้ารู้แล้วยังกล้ารับปากส่งเดชอีกนะ ต่างกันมากขนาดนี้ จะตามทันได้อย่างไร” เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่พอใจ
นางเป็นคนดูแลห้องหลอมสองห้อง ย่อมต้องรู้ถึงความห่างชั้นระหว่างทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างดี น้ำยาแสงวิเศษระดับสามมีราคาแพงกว่าระดับหนึ่งและระดับสองมาก ดังนั้นกำไรต่อป
