จมตี” ไช่เวยกล่าว
“เช่นนั้นก็เหลือแค่การยกระดับความแข็งแกร่งและประสบการณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์เท่านั้น แต่เรื่องนี้มันต้องใช้เวลา เจ้าไม่สามารถไปบังคับให้เหล่านักเกลาอัตลักษณ์ระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเก่งขึ้นมาแบบก้าวกระโดด จนเหนือกว่ามาตรฐานอย่างกะทันหันได้อยู่แล้ว” เหยียนหลิงชิงกล่าว
ไช่เวยหันมามองหลี่ลั่ว ยิ้มกล่าว “คุณชายน้อยหลอมน้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุดออกมาได้แล้วไม่ใช่หรือ?”
เหยียนหลิงชิงถลึงตามองนางแล้วกล่าวว่า “เขาคนเดียวจะผลิตได้มากแค่ไหนเชียว? ต่อให้เจ้าใช้งานเขาเหมือนวัวควาย ก็รีดนมจากเขาออกมาได้ไม่มากหรอก”
ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลี่ลั่วบูดบึ้งลง ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้รังเกียจที่จะหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่ง แต่อย่างน้อยๆ เขาก็มีฐานะมีตำแหน่งอยู่บ้างเหมือนกัน จะให้มาเป็นวัวควายได้อย่างไร?
“ถ้าเช่นนั้นก็คงเหลือเพียงแค่น้ำต้นกำเนิดแล้วละ” แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ ดังนั้นหลี่ลั่วจึงเมินเฉยแล้วพูดต่อเลย
เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “น้ำต้นกำเนิดมันขึ้นอยู่กับระดับอัตลักษณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์ หรือว่าเจ้าคิดจะไปยกระดับอัตลักษณ์ให้กับนักเกลาอัตลักษณ์ของเรือนซี
