ามเร็วในการพัฒนาในตอนนี้แล้ว หากต้องการยกระดับไปสู่ระดับหก น่าจะยังต้องการน้ำยาแสงวิเศษระดับห้าอีกหลายขวดเลย”
“แต่ช่วงนี้พี่ไช่เวยเห็นหน้าข้าทีไรก็ทำท่าจะหลบหน้าตลอด… เหมือนไม่อยากเห็นหน้าข้าเลย” หลี่ลั่วแสดงท่าทีกลุ้มใจออกมา ช่วงสองสามวันมานี้ ไช่เวยถึงกับไม่ยอมกินมื้อเช้าที่บ้านเก่าแล้ว อาจเป็นเพราะกลัวว่าเขาจะเอ่ยปากขอน้ำยาแสงวิเศษอีกหลายสิบขวดก็เป็นได้
อย่างไรเสีย น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าก็ไม่ใช่ผักกาดขาว ราคาตลาดอยู่ที่ขวดละห้าพันเหรียญทองคำสวรรค์ ห้าสิบขวดก็ปาเข้าไปสองแสนห้าหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์แล้ว ซึ่งเกือบจะเท่ากับกำไรหนึ่งปีของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่แล้ว
ดังนั้นหลี่ลั่วจึงเข้าใจนางเป็นอย่างดี ใครจะไปคิดว่าผู้จัดการกิจการมือทองอย่างนาง เมื่อมาถึงมณฑลเทียนสู่แล้วกลับทำได้แค่ขายทรัพย์สินของคฤหาสน์ลั่วหลานเพื่อประทังชีวิต นับเป็นมลทินในหน้าที่การงานอย่างใหญ่หลวงเลยก็ว่าได้!
การที่ไช่เวยก็ยังไม่ลาออก หลี่ลั่วรู้สึกว่านางเป็นคนใจกว้างราวกับมหาสมุทรแล้ว
แต่หลี่ลั่วก็ทำอะไรไม่ได้ อัตลักษณ์หลังกำเนิดของเขามันเป็นเผาผลาญเงินชัดๆ โชคดีที่พ่อแม่ของเขาทิ้งคฤหาสน์ลั่วหลานเอาไว้
