ให้ มิฉะนั้นเขาคิดว่าอีกห้าปีให้หลัง เขาคงจะต้องตายอย่างอนาถแน่ๆ
“ไปที่เรือนซีหยางก่อนดีกว่า”
หลี่ลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตอนนี้คฤหาสน์ลั่วหลานมีทั้งปัญหาภายในและภายนอก เขาเองก็จะเอาแต่ใช้เงินโดยไม่หาเพิ่ม เอาแต่ขายทรัพย์สินของคฤหาสน์ลั่วหลานไปเรื่อยๆ ไม่ได้เหมือนกัน ถึงแม้ว่าเจียงชิงเอ๋อร์จะมอบทรัพย์สินของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่ให้เขาดูแลอย่างอิสระแล้วก็ตาม แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายที่นี่จนพังจริงๆ ได้ หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ คนอื่นๆ ภายในคฤหาสน์ลั่วหลานก็คงจะไม่พอใจคุณชายน้อยอย่างเขาเหมือนกัน
ที่สำคัญที่สุดคือ มันจะทำให้คนอื่นๆ คิดว่าคุณชายน้อยแห่งคฤหาสน์ลั่วหลานเป็นคนโง่เขลาด… เรื่องนี้หลี่ลั่วยอมรับไม่ได้
เมื่อในใจมีความคิดบางอย่างแล้ว หลี่ลั่วก็เตรียมตัวเล็กน้อย ก่อนจะออกจากบ้านเก่าไป มุ่งหน้าไปยังเรือนซีหยาง
เมื่อมาถึงเรือนซีหยางแล้ว เขาก็ตรงไปที่ห้องหลอมของเหยียนหลิงชิงทันที ในตอนที่เขาผลักประตูเข้าไป ก็เห็นเงาร่างของหญิงสาวสองคนที่คุ้นเคยกำลังนั่งสนทนากันอยู่ ดูเหมือนว่าพวกนางกำลังหารืออะไรบางอย่าง บนใบหน้าของหญิงสาวทั้งสองล้วนมีแววกังวลใจปรากฏออกมา
พวกนางก็คือเหยียนหลิงชิงแ
