บทที่ 482 แม่ทัพทหารม้าผู้กล้า ตูฮ่วน
การสถาปนากรมพระนครบาล สำหรับราชสำนักเต๋าแล้ว เปรียบดังก้อนหินถูกโยนลงบนผิวน้ำที่สงบนิ่ง ทำให้ทั่วนครหลวงเทียนอู๋เกิดระลอกคลื่นสั่นไหวในฉับพลัน
เพราะกรมพระนครบาลนั้นอยู่นอกโครงสร้างตำแหน่งขุนนางของราชสำนักเต๋าโดยสิ้นเชิง ไร้บรรดาศักดิ์ จึงไม่ถูกผู้บัญชาการในแต่ละกรมกองควบคุมเหนือหัว ยิ่งไปกว่านั้นยังได้รับการเกื้อหนุนจากวิถีเทพธูปเทียน ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดสามารถที่จะบรรลุถึงระดับวางรากฐานสมบูรณ์ เทียบได้กับขุนนางชั้นหนึ่ง หาใช่ผู้ด้อยอำนาจไม่ สิ่งนี้ย่อมทำให้ผู้คนไม่น้อยในนครหลวงเทียนอู๋เกิดความเกรงกลัว
และที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือภารกิจของกรมพระนครบาล
หากจะกล่าวโดยสรุป ก็มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยทั้งมวลในนครหลวงเทียนอู๋ ข้อห้ามในการเข้าออกพระราชวัง การเวรยามรอบเขตพระราชฐาน หรือช่วงเวลาเปิดปิดประตูวัง ล้วนขึ้นตรงต่อกรมพระนครบาลทั้งหมด
นี่หาใช่เรื่องเล็กน้อยไม่
เพราะเดิมที หน้าที่เหล่านี้ล้วนเป็นของกรมตรวจการสวรรค์ ทว่าในบัดนี้กลับถูกโอนมาเป็นของกรมพระนครบาล หน้าที่สิ้นไป อำนาจที่พึงคู่ควรก็พลอยสูญตาม
กรมตรวจการสวรรค์จะยอมรับได้อย่างไร
นครหลวงเทียนอู๋ จวนมหาเสนาบดี
“ฝ่าบาทชัดเจนแล้วว่าทรงไม่ไว้วางใจกรมตรวจการสวรรค์!”
หนิงฮ่าวเหอ ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมตรวจการสวรรค์ในขณะนั้น ตบโต๊ะด้วยความเดือดดาล “อะไรกัน กรมพระนครบาลเนี่ย ก็แค่พวกเหม็นเน่าจากแด