รู้หมดแล้ว ทำได้ไม่เลวเลย ในที่สุดก็เริ่มช่วยงานได้บ้างแล้วสินะ”
“ช่วงนี้ข้าได้ทยอยขายกิจการและร้านค้าที่ไม่จำเป็นของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่ไปบ้างแล้ว ซึ่งบางส่วนข้าก็ขายให้กับตระกูลตี้ฝ่ากับตระกูลเป้ยในราคาถูกด้วย… ฮ่าฮ่า ได้ยินมาว่าตระกูลซ่งถึงกับไปคุยกับทั้งสองตระกูลนั้นเพราะเรื่องนี้ด้วย แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไร ถึงแม้ว่าเรื่องพวกนี้จะยังไม่สามารถทำให้พวกมันแตกคอกันได้ แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้พวกมันไม่สามารถร่วมมือกันจัดการกับคฤหาสน์ลั่วหลานได้อย่างเต็มที่แล้ว”
“หลังจากขายกิจการที่เป็นภาระพวกนั้นออกไป ตอนนี้เงินทุนของเราก็เพิ่มขึ้นมาไม่น้อยแล้ว น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าที่เจ้าต้องการ ช่วงนี้น่าจะสามารถซื้อมาได้ครบแล้ว”
หลี่ลั่วดีใจอย่างมาก “พี่ไช่เวยเก่งจริงๆ ไม่เหมือนพี่หลิงชิง ดื่มไม่เก่งแล้วยังชอบดื่มอีก”
ไช่เวยกะพริบตาปริบๆ “ดื่มไม่เก่ง?”
หลี่ลั่วพยักหน้ากล่าว “เมื่อคืนนางดื่มจนเมาพับไปเลย ข้าต้องให้คนไปส่งนางกลับบ้านด้วย”
ไช่เวยเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา “คุณชายน้อยผู้โง่งมของข้าเอ๋ย ระดับเหยียนหลิงชิงน่ะ ต่อให้ดื่มแข่งกับเจ้าสิบคนพร้อมกัน หน้าของนางก็ยังไม่เปลี่ย
