ามว่าหลี่ลั่วน่าจะมีประสาทสัมผัสที่ไวเป็นพิเศษในด้านการผสานวัตถุดิบต่างๆ ซึ่งมันถือเป็นพรสวรรค์พิเศษอย่างหนึ่ง พรสวรรค์แบบนี้ เหยียนหลิงชิงเคยพบเห็นที่สาขาเกลาอัตลักษณ์ของวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงมาก่อน
“อาจจะเป็นเพราะโชคดีก็ได้” หลี่ลั่วกล่าวอย่างถ่อมตัว หากเขารู้ว่าเหยียนหลิงชิงกำลังคิดอะไรอยู่ เขาคงจะต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างแน่นอน เพราะเขาไม่ได้มีพรสวรรค์อะไรแบบนั้นเลย การที่เขาสามารถหลอมได้ถึงหกส่วนในการหลอมครั้งแรก อันที่จริงแล้วเป็นเพราะเขาพึ่งพาคุณสมบัติในการเกลาอัตลักษณ์อันโดดเด่นของ “อัตลักษณ์น้ำแสง” ต่างหาก เพราะเขาพบว่า ถึงแม้ว่าเขาจะคอยประเมินอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อผลลัพธ์ออกมา เขาก็ยังคงประเมินคุณสมบัติในการเกลาอัตลักษณ์ของอัตลักษณ์น้ำกับอัตลักษณ์แสงที่หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แล้วต่ำเกินไปอยู่ดี
เหยียนหลิงชิงไม่สนใจคำพูดถ่อมตัวของเขา กล่าวว่า “ครั้งนี้ได้เจ้าช่วยไว้จริงๆ แต่ข้าเองก็คร้านจะพูดขอบคุณแล้ว เพราะอย่างไรเสีย เรือนซีหยางถือว่ากำลังหาเงินให้กับเจ้าอยู่แล้ว”
กล่าวจบนางก็หยุดไปครู่หนึ่ง บนใบหน้าที่งดงามและเย็นชาของนางพลันมีรอยยิ้มผลิบานออกมา
“แต่ตอนนี้ข้าอารมณ์ดี ดังนั้นเ