ดับหนึ่ง เช่นนั้นข้าเองก็สามารถเป็นได้เหมือนกันใช่ไหม?” หลี่ลั่วลงดาบซ้ำเติมด้วยรอยยิ้มไปอีกดาบ
จวงอี้ยิ้มกล่าวว่า “เช่นนั้นก็คงต้องให้รองประธานเหยียนเป็นคนตัดสินแล้วละ”
จวงอี้เองก็รู้ดีว่าแผนการในวันนี้ของเขาล้มเหลวโดยสิ้นเชิงแล้ว ดังนั้นเขาจึงได้แต่พูดตามน้ำอีกสองสามประโยคอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนจะหันหลังจากไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง
ภายในห้องหลอมระดับหนึ่ง บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที จากนั้นก็มีเสียงแสดงความยินดีดังขึ้น สายตาที่ทุกคนมองหลี่ลั่วต่างก็เต็มไปด้วยความอิจฉาและชื่นชม
หลี่ลั่วยิ้มรับคำแสดงความยินดีเหล่านั้น จากนั้นเหยียนหลิงชิงก็ไล่ให้ทุกคนไปฝึกฝนต่อ ก่อนจะหันมาจ้องมองหลี่ลั่วด้วยดวงตาเป็นประกาย “ไม่คิดเลยว่าครั้งแรกของเจ้าจะสามารถหลอมน้ำยาแสงวิเศษที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ระดับนี้ได้แล้ว ดูท่าทางเจ้าจะมีพรสวรรค์ในด้านนักเกลาอัตลักษณ์มากทีเดียว”
ที่วิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิง เหยียนหลิงชิงเคยพบเจออัจฉริยะด้านการเกลาอัตลักษณ์มานับไม่ถ้วน แน่นอนว่ามีไม่น้อยที่สามารถทำได้ถึงระดับนี้ในการหลอมครั้งแรก แต่นางไม่คิดเลยว่าอัตลักษณ์น้ำระดับห้าของหลี่ลั่วจะสามารถทำถึงขั้นนี้ได้ มันหมายความว่าอะไร? หมายคว