งดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะเดียวกันก็มีเสียงที่เย็นชาของเหยียนหลิงชิงดังมาจากด้านหน้า ทำให้เขาแอบหัวเราะในใจ เพราะไช่เวยที่มีฐานะเป็นผู้จัดการใหญ่ย่อมต้องรู้ข้อมูลเหล่านี้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เหยียนหลิงชิงกลับพูดออกมาอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่านางตั้งใจพูดให้เขาฟังต่างหาก
เพื่อนสนิทของเจียงชิงเอ๋อร์คนนี้ แม้จะดูเย็นชา แต่แท้จริงแล้วนางเป็นคนใจดี แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าสาเหตุหลักๆ เป็นเพราะนางเห็นแก่หน้าของเจียงชิงเอ๋อร์ด้วย
หลังจากเดินชมสถานที่ต่างๆ มาตลอดทางแล้ว เหยียนหลิงชิงก็พาทั้งสองคนมาถึงสถานที่ทำงานของนาง ซึ่งก็คือห้องผลิตของนางนั่นเอง
“พี่ไช่เวยมาที่นี่ คงไม่ได้แค่มาดูงานเฉยๆ ใช่ไหม?” เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เหยียนหลิงชิงก็ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก เผยให้เห็นเสื้อผ้าอันเรียบง่าย เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าอันเรียวบางของร่างกายนาง สายตาของนางมองไปที่แท่นผลิต เห็นได้ชัดว่าจิตใจของนางลอยไปอยู่ที่นั่นแล้ว
“เป็นเพราะคุณชายน้อยต่างหาก”
ไช่เวยยิ้มกล่าว “เขาต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับนักเกลาอัตลักษณ์น่ะ”
เหยียนหลิงชิงมองมาอย่างสงสัยกล่าว “ไม่ใช่ว่าเขา…”
แม้จะไม่ได้พูดจบประโยค แต่ความหมายที่สื่อออกมาก็ชัดเจนมาก หลี่
