ลั่วไร้อัตลักษณ์ไม่ใช่หรือ? จะมาเรียนรู้เรื่องนักเกลาอัตลักษณ์ไปทำไม?
ไช่เวยตบมือเบาๆ กล่าวหยอกล้อกับหลี่ลั่วว่า “เริ่มการแสดงของเจ้าได้แล้ว ทำให้นักเรียนดีเด่นของพวกเราตกตะลึงสักหน่อย”
หลี่ลั่วรู้สึกจนใจ แต่สุดท้ายเขาก็ได้แต่โคจรอัตลักษณ์น้ำ ปล่อยพลังอัตลักษณ์สีน้ำเงินออกมา
“นี่… นี่มันอัตลักษณ์น้ำ?”
ในที่สุดใบหน้าของเหยียนหลิงชิงก็เผยความตกใจออกมา นางยกนิ้วเรียวขึ้นมาดันแว่นตาที่ทำจากเงินขึ้นเล็กน้อยจ้องมองหลี่ลั่วกล่าว “เจ้ามีอัตลักษณ์แล้วหรือ?”
หลี่ลั่วพยักหน้า กล่าวอย่างจริงใจว่า “เป็นอัตลักษณ์น้ำระดับห้า ดังนั้นข้าจึงอยากเรียนรู้วิชาเกลาอัตลักษณ์สักหน่อย เพื่อจะเป็นนักเกลาอัตลักษณ์”
คิ้วโก่งดุจพระจันทร์เสี้ยวของเหยียนหลิงชิงขมวดเข้าหากันเล็กน้อย กล่าวว่า “อีกไม่นานก็ถึงวันสอบใหญ่ของวิทยาลัยหนานเฟิงแล้วไม่ใช่หรือ? ตอนนี้เจ้าควรทุ่มเทกับการบำเพ็ญ ลองดูก่อนว่าจะสามารถเข้าเรียนในวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงได้หรือไม่ก่อนมิใช่หรือ? ที่วิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงมีสาขานักเกลาอัตลักษณ์อยู่ ที่นั่นมีครูดีๆ มากมายอยู่แล้ว”
หลี่ลั่วยิ้มกล่าว “ข้าแค่อยากจะลองทำความคุ้นเคยดูก่อน”
เหยียนหลิงชิงมองหลี่ลั่ว
