ปซ่อนไว้ที่ไหนของตัวเอง จากนั้นก็เมินเฉยคำพูดหยอกเย้าของนักศึกษาหญิงคนนั้น
สวีซานเยว่ยกมือขึ้นปราม กดเสียงหัวเราะของเหล่านักศึกษาลง จากนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มต้นบทเรียนของวันนี้ทันที
หลังจากคาบเรียนสามชั่วโมงสิ้นสุดลง หลี่ลั่วก็เดินไปหาสวีซานเยว่ ต้องการจะขอลาหยุดในช่วงบ่าย
“จะขอลาหยุดอีกแล้วหรือ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น สวีซานเยว่ก็ลังเลไปครู่หนึ่ง หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะปฏิเสธด้วยสีหน้าเคร่งขรึมไปแล้ว แต่ตอนนี้หลี่ลั่วเพิ่งจะสร้างชื่อเสียงให้กับเขา สุดท้ายเขาจึงกล่าวว่า “ได้ แต่เจ้าต้องระวังด้วย การสอบซ้อมใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ช่วงก่อนหน้านี้เจ้าก็เสียเวลาไปพอสมควรแล้วด้วย ต้องรีบตามให้ทัน ไม่อย่างนั้นหากเจ้าสอบซ้อมไม่ผ่านละก็ วิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงก็คงจะหมดหวังแล้ว”
หลี่ลั่วรับปากด้วยรอยยิ้ม โบกมือลาจากนั้นก็รีบออกจากวิทยาลัยไปทันที
ที่หน้าประตูวิทยาลัย มีรถม้าอันหรูหราจอดอยู่คันหนึ่ง มันดูราวกับบ้านเคลื่อนที่เลยทีเดียว เมื่อหลี่ลั่วขึ้นรถม้าไปก็พบกับไช่เวยที่กำลังนั่งดูสมุดบัญชีอยู่ข้างหน้าต่าง
ไช่เวยในวันนี้ถือพัดลูกไม้ทรงกลมอันงดงามเอาไว้ในมือ ค่อยๆ โบกไปมาเบาๆ ข้างๆ มีถ้วยชา
