็มไปด้วยความสับสน
เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมคนที่กระเด็นออกไปไม่ใช่หลี่ลั่ว?
สายตาของพวกเขาล้วนจ้องมองไปยังใจกลางสนามด้วยความสงสัย หลี่ลั่วในตอนนี้ยังคงถือกระบองเหล็กเอาไว้ในท่าฟาดฟันออกไป มองทางหลิวหยางท่ามกลางสายตาของฝูงชนที่กำลังจับจ้องมา บนใบหน้าที่หล่อเหลาจนอีกฝ่ายต้องอับอายในความด้อยกว่านั้น ได้เผยรอยยิ้มอันสดใสเบิกบานออกมา
“เจ้าบอกว่า… มันช่าง… อะไรนะ?”